De geschiedenis van 1963
De Sovjet Unie lanceerde op 4 januari om 08:49 UTC de Luna 4C vanaf lanceerbasis Cosmodrome.
De Luna 4C van het type Ye-6 (No. 2), ook wel Sputnik 25 genoemd, met een gewicht van 1.422 kilogram zou het eerste ruimtevaartuig zijn wat een zacht landing op de maan zou maken, maar zover kwam het niet. Tijdens de lancering waren er problemen met de bovenste trap van de raket waardoor deze niet ontstak en het ruimtevaartuig niet in een juiste omloopbaan kon worden gebracht door onvoldoende stuwkracht.
Het ruimtevaartuig verloor hoogte en verbrandde in de atmosfeer.
De Sovjet Unie lanceerde op 3 februari om 09:29 UTC de Luna 4D vanaf lanceerbasis Cosmodrome.
De Luna 4D van het type Ye-6 (No. 3) met een gewicht van 1.422 kilogram zou het eerste ruimtevaartuig zijn wat een zacht landing op de maan zou maken, maar zover kwam het niet. Tijdens de lancering waren er problemen met een sensor van een gyroscoop dat veroorzaakte een oncontroleerbare raket waardoor deze niet in een omloopbaan kon worden gebracht.
Het ruimtevaartuig verloor hoogte en verbrandde in de atmosfeer.
Op 28 februari om 21:48 UTC werd de eerste Thor-SLV2A gelanceerd vanaf lanceerbasis Vandenberg Air Force Base.
Deze tweetrapsraket met drie stap-ons van de Verenigde Staten had een hoogte van 18,42 meter met een doorsnede van 2,44 meter. De raket had drie Castor-1 boosters, een DSV-2C / MB-3-III (LR-79-NA-7) eerste trap met een Agena-D als bovenste trap.
Tijdens de lancering waren er problemen waardoor de raket van koers raakte na twee minuten. De oorzaak lag aan een Castor-1 booster die niet was ontstoken of niet los kwam van de raket, hierdoor wijzigde de koers van de raket en moest al na twee minuten worden opgeblazen inclusief de lading.
Op 2 april om 08:16 UTC lanceerde de Sovjet Unie Luna 4 vanaf lanceerbasis Cosmodrome.
De Luna 4 van het type Ye-6 (No. 4), ook wel Sputnik 26 genoemd, met een gewicht van 1.422 kilogram zou het eerste ruimtevaartuig zijn wat een zacht landing op de maan zou maken, maar zover kwam het niet. Het ruimtevaartuig werd uit de parkeerbaan om de aarde gebracht en zette koers naar de maan, tijdens een koerscorrectie ging het mis waardoor de Luna 4 de maan miste op een afstand 8.336 kilometers.
Op 15 mei om 13:04 UTC werd de Mercury-Atlas 9 gelanceerd vanaf lanceerbasis Cape Canaveral.
Aan boord van deze laatste bemande Amerikaanse missie van het Mercury programma was een astronaut die 22 rondjes om de aarde maakte alvorens terug te keren naar de aarde. Tijdens deze omloopbanen werden er stralingsexperimenten uitgevoerd en foto’s gemaakt.
Na een geslaagde missie landde de capsule op 16 mei in de Stille Oceaan slechts zes kilometer van het vliegdekschip USS Kearsarge.
Foto: Gordon Cooper.
Op 14 juni om 11:58 UTC werd de Vostok 5 gelanceerd vanaf lanceerbasis Baikonur Cosmodrome.
Aan boord was een kosmonaut van de Sovjet Unie die tijdens zijn verblijf experimenten uitvoerde en testte zijn reactievermogen in deze gewichtloze toestand. In de omloopbaan van de aarde ontmoette hij de Vostok 6 die enkele dagen later was gelanceerd. Tijdens deze ontmoeting werd er radiocontact gemaakt tussen de twee kosmonauten.
Na een geslaagde missie landde de Vostok 5 veilig op 19 juni op de Steppe van Kazachstan.
Foto: Valery Bykovsky.
Foto: Valentina Tereshkova.
Twee dagen na de Vostok 6 werd de op 16 juni om 01:49 UTC de Vostok 6 gelanceerd vanaf lanceerbais Baikonur Cosmodrome.
Aan boord van het ruimtevaartuig was de eerste vrouw die in de ruimte werd gebracht. De Valentina Vladimirovna Tereshkova werd geboren op 6 maart 1937 in de Sovjet Unie en werd met nog drie andere vrouwen gekozen uit wel 400 gegadigden voor de vrouwelijke kosmonautengroep. In de omloopbaan van de aarde ontmoette zij de Vostok 5 die enkele dagen later was gelanceerd. Tijdens deze ontmoeting werd er radiocontact gemaakt tussen de twee kosmonauten.
Na een ruimtereis van drie dagen en 48 rondes om de aarde lande zij weer veilig op 19 juni in Siberië. Het heeft nog zeker 19 jaar geduurd voor de volgde vrouw de ruimte in werd gelanceerd.
Op 28 september om 20:22 UTC werd de eerste Thor-DSV2A gelanceerd vanaf lanceerbasis Vandenberg Air Force Base.
Deze tweetrapsraket van de Verenigde Staten had een hoogte van 29 meter en een doorsnede van 2,44 meter. De raket had een DSV-2A / MB-3-II eerste trap met een Able-Star als bovenste trap en kon een lading van 150 kilogram in een lage omloopbaan brengen.
De basis voor deze raket is een afgeleide van de PGM-17A middellange ballistische afstandsraket.
De Sovjet Unie lanceerde op 1 november om 08:56 UTC vanaf lanceerbasis Baikonur Cosmodrome de eerste Sputnik 11A59 raket.
Dit is een aangepaste R-7 intercontinentale ballistische raket met een geïntegreerde bovenste trap. Deze tweetrapsraket met vier boosters en een aangepast bovenste trap kon een lading van 4.500 kilogram in een lage baan om de aarde brengen.
3MV-1A No. 2 (wordt ook wel 3MV-1A No.1 genoemd) was een Sovjet-Venussonde uit de 3MV-serie (derde generatie Mars–Venus-sondes), ontwikkeld door OKB-1. De sonde was bedoeld om een landingscapsule naar Venus te sturen en gegevens te verzamelen tijdens de reis en de afdaling door de Venusatmosfeer.
Op 11 november om 06:23 UTC werd de sonde, met een massa van circa 800 kilogram, gelanceerd vanaf lanceerbasis Baikonur Cosmodrome met een Molniya 8K78M raket.
De missie was ontworpen om:
- een landingscapsule naar Venus te vervoeren;
- gegevens te verzamelen over de interplanetaire ruimte in het baanvlak van de aarde rond de zon;;
- de atmosfeer van Venus tijdens de afdaling te onderzoeken;
- gegevens vanaf het Venusoppervlak door te sturen naar de aarde.
De eerste fasen van de lancering verliepen normaal, maar tijdens de ontsteking van de Blok-L-bovenste trap trad een storing op. Hierdoor werd de sonde niet op een ontsnappingsbaan naar Venus gebracht. Het ruimtevaartuig bleef achter in een lage baan om de aarde.
Volgens de Sovjet-praktijk kreeg een mislukte planetaire missie die wel een baan om de aarde bereikte een Kosmos-aanduiding. De satelliet werd daarom bekend als Kosmos 21, mocht deze missie wel geslaagd zijn dan was deze zeer waarschijnlijk Zond 1 genoemd.
Na enkele dagen in een baan om de aarde te hebben verbleven, keerde het ruimtevaartuig terug in de atmosfeer en ging verloren.
De Sovjet Unie lanceerde op 16 november om 10:34 UTC de eerste Voskhod raket vanaf lanceerbasis Baikonur Cosmodrome.
Deze tweetrapsraket met vier stap-ons had een hoogte van 30,84 meter met een diameter van 2,99 meter en kon een lading 5.900 kilogram in een lage baan om de aarde brengen.
Zoals meerdere raketten was die een afgeleide van de intercontinentale ballistische raket R-7.
Op 27 november om 19:03 UTC werd de eerste Amerikaanse Atlas-LV3C raket gelanceerd vanaf lanceerbasis Cape Canaveral.
Deze tweetrapsraket was de eerste en enige van het type Atlas-LV3C Centaur-B. De eerste trap was de Atlas-LV3C met een MA-5 raketmotor en de bovenste trap was een Centaur-B met twee RL10A-3 motoren.
De raket was een afgeleide raket van de SM-65D Atlas intercontinentale ballistische raket.