Tijdperk 2010 – 2014

2010 – STS-130

STS-130 bemanning v.l.n.r.: Nicholas Patrick, Terry Virts, Robert Behnken, Kathryn Hire, George Zamka en Stephen Robinson.

Foto v.l.n.r.: Nicholas Patrick, Terry Virts, Robert Behnken, Kathryn Hire, George Zamka en Stephen Robinson.

Op 8 februari 09:14 UTC werd de Space Shuttle Endeavour, gelanceerd vanaf Kennedy Space Center. De aan boord zijnde zes astronauten koppelden twee dagen later aan de PMA-2 module van het International Space Station. Vlucht STS-130 had aan boord twee modules om het ISS verder uit te breiden, in dit geval de Tranquility module en de Cupola.

 

De Tranquility module, ook wel Node 3 genaamd, is gebouwd en betaald door de ESA om zo binnen het ESA-NASA-ISS ruilsysteem de ISS-faciliteiten van de NASA te mogen gebruiken en astronauten met de Space Shuttle te laten vliegen. De Tranquility heeft zes locaties waar andere modules aan gekoppeld kunnen worden en een daarvan wordt gebruikt door de Cupola.

 

De Cupola is een robotwerkstation en een observatiestation en is door de ESA gebouwd en gefinancierd. Het Italiaanse woord Cupola betekent ‘dome’ oftewel ‘koepel’ en heeft zeven ramen. Deze panoramakoepel wordt gebruikt bij werkzaamheden, experimenten, koppelingen en aardobservaties.

 

Na een verblijf van negen dagen verliet de Endeavour op 20 februari het ISS en maakte een geslaagde landing op Kennedy Space Shuttle Landing Facility landingsbaan 15.

STS-130 Tranquility
STS-130 Cupola

2010 – Solar Dynamics Observatory

Solar Dynamics Observatory
Solar Dynamics Observatory Zon

De lancering van de ruimtesonde Solar Dynamics Observatory vond plaats op 11 februari vanaf Cape Canaveral, met als missie de komende vijf tot tien jaar onderzoek doen naar de invloed van de zon op de aarde. De in NASA Goddard Space Flight Center gebouwde sonde onderzoekt hoe zonnewind en zonlicht ontstaat en maakt onderdeel uit van het LSW programma (Living With a Star).

Onderzoekers proberen hierop een antwoord te vinden door te onderzoeken hoe de omzetting van het magnetisch veld van de zon naar zonnewind en zonlicht in zijn werk gaat.  

 

Aan boord van de sonde bevinden zich drie wetenschappelijke onderzoek instrumenten:

  • Atmospheric Imaging Assembly (AIA)
  • Extreme Ultraviolet Variability Experiment (EVE)
  • Helioseismic and Magnetic Imager (HMI)

 

Met de AIA wordt onderzoek gedaan naar de ultraviolette en extreem ultraviolette niveaus van de zon. De EVE meet de ultraviolette straling en de HMI onderzoekt het verband tussen de processen in de zon en de magnetisme aan het oppervlak van de zon.  

 

 

 

2010 – Expeditie 23/24

Soyuz TMA-18 bemanning v.l.n.r.: Tracy Caldwell Dyson, Aleksandr Skvortsov en Mikhail Kornienko.

Foto v.l.n.r.: Tracy Caldwell Dyson, Aleksandr Skvortsov en Mikhail Kornienko.

Op 2 april 04:04 UTC werd de Soyuz-TMA 18 gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden twee dagen later aan de Poisk module van het International Space Station.

 

Oorspronkelijk stond de landing gepland voor 24 september, maar werd uitgesteld vanwege problemen bij het loskoppelen van het ruimtevaartuig. In eerste instantie waren er problemen met de afdichting tussen het ruimtevaartuig en het ISS. Nadat het luik was geopend en was geïnspecteerd kon een kosmonaut in het ISS, niet het sein veilig geven dat de afdichting correct was. Na opnieuw een controle werd het sein veilig gegeven om te vertrekken maar dit keer werkte het loskoppelen niet, het probleem met het koppelmechanisme kon niet opgelost worden en werd er besloten dat de kosmonauten terug moesten naar het ISS.

 

Uiteindelijk verlieten de drie kosmonauten op 24 september het ISS en landden die nacht op 25 september veilig op de Steppe van Kazachstan.

2010 – STS-131

STS-131 bemanning v.l.n.r.: Richard Mastracchio, Stephanie Wilson, James Dutton, Dorothy Metcalf-Lindenburger, Alan Poindexter, Naoko Yamazaki en Clayton Anderson.

Op 5 april 10:21 UTC werd de Space Shuttle Discovery, gelanceerd vanaf Kennedy Space Center. De aan boord zijnde zeven astronauten koppelden twee dagen later aan de PMA-2 module van het International Space Station. Vlucht STS-131 had aan boord de Europese Multi-Purpose Logistics Module (MPLM) Leonardo.

 

Tijdens de missie werd ammoniak-tank buiten het ISS op de S1-truss vervangen.

 

Na een verblijf van tien dagen verliet de Discovery op 17 april het ISS en maakte op 20 april een geslaagde landing op Kennedy Space Shuttle Landing Facility landingsbaan 15.

 

Foto v.l.n.r.: Richard  Mastracchio, Stephanie  Wilson, James  Dutton, Dorothy  Metcalf-Lindenburger, Alan  Poindexter, Naoko  Yamazaki en Clayton  Anderson.

2010 – X-37B

X-37B OTV-1

De X-37B is een onbemand ruimtevliegtuig dat verticaal werd gelanceerd op 22 april door een Atlas-V 501 raket vanaf Cape Canaveral en in een baan om de aarde werd gebracht.

 

Deze eerste lancering van dit geheime type ruimtevliegtuig test ruimtevaarttechnologie voor de Amerikaanse US Air Force en heeft een omloopbaan van 410km hoogte welke veelal wordt gebruikt voor militaire spionagedoeleinden.

 

Op 3 december 2010 voerde het ruimtevliegtuig na een goede 224 dagen op Vandenberg Air Force Base de eerste Amerikaanse automatische ruimte landing uit.

 

 

X-37B OTV-1
X-37B OTV-1

2010 – GSLV MK II

GSLV MK II

De eerste lancering van het Indiase raket type GSLV MK II op 15 april 10:57 UTC vanaf Satish Dhawan Space Centre is mislukt. Hoewel de eerste en tweede trap normaal zijn werk deden functioneerde de derde trap niet. Uit analyses bleek dat de turbopomp, die de brandstof aan de cryogene motor leverde, een seconde na de ontsteking was gestopt.

 

De GSAT-4 satelliet ook wel bekend als Health Sat ging hiermee verloren.

 

2010 – STS-132

Rassvet

Space Shuttle Atlantis werd gelanceerd vanaf Kennedy Space Center op 14 mei om 18:20 UTC met aan boord zes astronauten. Na twee dagen koppelde de Atlantis aan de PMA-2 module van het International Space Station.

 

Vlucht STS-132 heeft een Russische vracht aan boord, de Rassvet ook wel Mini-Research Module 1 (MRM-1) genaamd en werd op 14 mei gemonteerd aan het ISS.

 

Het hoofddoel van de Rassvet is tweeledig, opslag van goederen en docking station. Op 28 juni koppelde de Soyuz TMA-19 als eerst aan deze module.

 

Na een verblijf van zeven dagen verliet de Atlantis op 23 mei het ISS en maakt op 26 mei een geslaagde landing op Kennedy Space Shuttle Landing Facility landingsbaan 33.

 

STS-132 bemanning v.l.n.r.: Piers Sellers, Garrett Reisman, Dominic Antonelli, Kenneth Ham, Michael Good en Stephen Bowen

Foto v.l.n.r.: Piers Sellers, Garrett Reisman, Dominic Antonelli, Kenneth Ham, Michael Good en Stephen Bowen

STS-132 lancering
STS-132 landing

2010 – Akatsuki en IKAROS

Akatsuki lancering
Akatsuki

De Japanse Akatsuki sonde wordt ook wel Venus Climate Orbiter (VCO) en Planet-C genoemd en werd op 20 mei gelanceerd vanaf Tanegashima Space Center door een H-IIA 201 draagraket om 21:58 UTC.

 

Na ruim zes maanden bereikte de sonde de planeet Venus maar helaas is de geplande baan om de planeet niet gelukt op 6 december en werd besloten de sonde in een heliocentrische baan te brengen, dit is een baan om de zon.

Wanneer Akatsuki op 7 december 2015 Venus weer bereikte werd getracht de baan te wijzigen zodat de probe in een baan om Venus terecht komt en deze keer met succes.

 

Aan boord van de sonde zijn vijf camera’s die de gelaagdheid van de atmosfeer, de atmosferische dynamiek en wolkenfysica bestudeerd. Astronomen menen in december 2015 een zwaartekrachtgolf op Venus te hebben ontdekt.

 

IKAROS

Ook aan boord van de raket was de experimentele IKAROS (Interplanetary Kite-craft Accelerated by Radiation Of the Sun). IKAROS is het eerste ruimtevaartuig dat met succes zonnezeiltechnologie als voortstuwing in de ruimte gebruikt.

De twee camera’s die aanwezig registreerden dat het zonnezeil op 14 juli werd ontvouwd.

IKAROS passeerde op 8 december 2010 de planeet Venus op een afstand van ruim 80.000km.

2010 – Falcon-9

Falcon-9 lancering

Op 4 juni werd de eerste tweetraps Falcon-9 v1.0 raket gelanceerd vanaf Cape Canaveral, na meer dan 300 rondjes rond de aarde eindigde deze testvlucht op 27 juni. Deze missie moest duidelijkheid geven over de aerodynamica en de prestatie van deze draagraket.

 

De lading aan boord van de raket was de massasimulator DSQU (Dragon Spacecraft Qualification Unit) en is een niet functionerende lading die werd gebruikt tijdens deze testvlucht.

 

 

2010 – Picard

Picard

De Franse satelliet Picard is op 15 juni gelanceerd om 14:42 UTC vanaf Dombarovsky Air Base. Picard is een zon observatiesatelliet en is vernoemd naar Jean Picard (1620-1682), die als eerste de diameter van de zon nauwkeurig bepaalde.

De het doel van deze missie is:

  • het meten van de totale en spectrale bestralingssterkte van de zon;
  • het meten van de diameter en de vorm van de zon;
  • het onderzoeken van het inwendige van de zon door middel van helioseismologie.

Dit alles moet meer inzicht geven in de oorzaak van de fluctuaties van de zonneactiviteit en de invloed hiervan op het klimaat van de aarde.

2010 – Expeditie 24/25

 Soyuz TMA 19 bemanning v.l.n.r.: Douglas Wheelock, Fyodor Yurchikhin en Shannon Walker.

Op 15 juni 21:35 UTC werd de Soyuz-TMA 19 gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden twee dagen later aan de Zvezda module van het International Space Station.

 

Dezelfde maand nog op 28 juni werd de Soyuz-TMA 19 ontkoppeld en koppelde aan de Rassvet module, dit was de eerste keer dat er aan de Rassvet module een koppeling plaatsvond.

 

Op 26 november verliet de astronauten het ISS en landden die nacht veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Douglas  Wheelock, Fyodor  Yurchikhin en Shannon  Walker.

2010 – Minotaur IV

Minotaur IV lancering

Het vierde rakettype van de Minotaur raketfamilie werd op 26 september om 04:41 UTC gelanceerd vanaf Vandenberg Air Force Base, genaamd Minotaur IV. Hoewel op 22 april de eerste Minotaut IV Lite werd gelanceerd was dit de eerste orbitale lancering.

 

Dit type op vaste brandstof werkende draagraket wordt gebruikt voor satellieten die in een lage baan om de aarde worden gebracht.

 

Een Minotar IV is een viertrapsraket waarvan de eerst drie bestaan uit Peacekeer-rakettrappen en de  hoogte van de raket is bijna 24 meter met een goede doorsnede van 2 meter. Er bestaat een optioneel type Minotaur IV Haps welke een vijfde trap heeft, deze werd op 20 november voor het eerste gelanceerd.

2010 – Chang’e 2

Chang'e 2

China lanceerde op 1 oktober de Chang’e 2 om 10:59 UTC vanaf lanceerbasis Xichang Satellite Launch Center. De Chang’e 2 missie naar de maan is een onderdeel van het Chinese Lunar Exploration Program (CLEP) en voerde onderzoek uit ter voorbereiding van de maanlanding in 2013, dit gebeurde vanuit een omloopbaan op 100km van de maan.

 

Na dit onderzoek werd de onbemande ruimtesonde naar een andere locatie gemanoeuvreerd, namelijk naar het Aarde-Zon L2 Lagrangian punt. Daar werd de sonde op 25 augustus 2011 in een baan rond L2 gebracht om zo het Chinese volg- en controlenetwerk te testen. Na deze test kreeg de Chang’e 2 een nieuwe missie, de sonde ging op weg naar de astroïde 4179 Toutatis waar deze in december 2012 voorblij vloog.

 

Vanaf 2014 voert de Chang’e 2 een langetermijnmissie uit om de deep-space volg- en controlesystemen van China te verifiëren.

2010 – Expeditie 25/26

Soyuz TMA-01M bemanning v.l.n.r.: Scott Kelly , Alexander Kaleri en Oleg Skripochka.

Op 7 oktober 23:10 UTC werd de eerste vernieuwde Soyuz-TMA 01M gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden drie dagen later aan de Poisk module van het International Space Station.

 

Op 16 maart 2011 verlieten de kosmonauten het ISS en landden die nacht veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Scott  Kelly , Alexander  Kaleri en Oleg  Skripochka.

2010 – Dragon C1

Dragon C1

Op 8 december werd de eerste orbitale ruimtecapsule Dragon C1 raket gelanceerd met een Falcon 9 raket vanaf Cape Canaveral om 15:43 UTC van het ruimtevaartbedrijf SpaceX.

 

Het was ook de eerste vlucht van het NASA Commercial Orbital Transportation Services (COTS) programma, welke vluchten gaan uitvoeren om het internationale ruimtestation ISS te bevoorraden.

 

Door het succes van deze vlucht met de Dragon werd SpaceX in staat gesteld om het ruimtevaartuig testplan verder te ontwikkelen. Ook gaf NASA SpaceX de mogelijkheid om doelstellingen voor de komende twee COTS testvluchten te combineren en zo tijdens de volgende testvlucht te koppelen aan het ISS.

Dragon C1 lancering

2010 – Expeditie 26/27

Soyuz TMA-20 bemanning v.l.n.r.: Catherine Coleman, Dmitri Kondratyev en Paolo Nespoli.

Op 15 december 19:09 UTC werd de Soyuz-TMA 20 gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden twee dagen later aan de Rassvet module van het International Space Station.

 

Op 23 mei 2011 verlieten de kosmonauten het ISS en landden die nacht 24 mei veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Catherine  Coleman, Dmitri  Kondratyev en Paolo  Nespoli.

 

 

2011 – STS-133

Leonardo PMM

Leonardo da Vinci module

Op 24 februari 21:53 UTC werd voor de laatste keer de Space Shuttle Discovery gelanceerd vanaf Kennedy Space Center. De aan boord zijnde zes astronauten koppelden twee dagen later aan de PMA-2 module van het International Space Station. Vlucht STS-133 had aan boord twee modules om het ISS verder uit te breiden, in dit geval de Leonardo module en de ELC-4 module.

 

De Leonardo module ging zeven keer eerder naar het ISS als een Multi-Purpose Logistics Module (MPLM) maar werd omgebouwd naar een Permanent Multipurpose Module (PMM) om zodoende ruimte te creëren voor de opslag van voorraden, reserveonderdelen en afval. De PMM werd op 1 maart een vaste module van het International Space Station en is gemonteerd op de Unity module. Op 27 mei 2015 is de module losgekoppeld en gemonteerd op de Tranquillity module, dit om het ISS verder te kunnen uitbreiden.

De Leonardo module, ook wel MPLM-1 genaamd is vernoemd naar de Italiaanse uitvinder Leonardo da Vinci .

 

De Express Logistics Carrier (ELC-4) is een platform om externe ladingen te monteren en is gemonteerd op de starboard 3 (S3) truss van het International Space Station.

 

 

Foto v.l.n.r.: Alvin  Drew, Nicole  Stott, Eric  Boe, Steven  Lindsey, Michael  Barratt en Stephen  Bowen.

STS-133 lancering
STS-133 bemanning v.l.n.r.: Alvin Drew, Nicole Stott, Eric Boe, Steven Lindsey, Michael Barratt en Stephen Bowen.
ELC-4

ELC-4 module

Robonaut2

Robonaut2 beter bekend als R2 was de eerste humanoïde robot dat de ruimte in werd gelanceerd. R2 is heeft als hoofdtaak het inzicht verkrijgen van hoe robots zich in de ruimte gedragen. Nadat blijkt dat de robot functioneel is kan door middel van upgrades en verbeteringen de robot astronauten helpen bij wetenschappelijk werk.

 

Na een verblijf van tien dagen verliet de Discovery op 7 maart het ISS en maakte twee dagen later een geslaagde landing op Kennedy Space Shuttle Landing Facility landingsbaan 15.

2011 – X-37B

X-37-B OTV-2

De X-37B is een onbemand ruimtevliegtuig dat verticaal werd gelanceerd op 5 maart door een Atlas-V 501 raket vanaf Cape Canaveral en in een baan om de aarde is gebracht.

 

Ook tijdens deze tweede lancering van dit type ruimtevliegtuig werden testen uitgevoerd voor de Amerikaanse US Air Force, deze testen moesten meer inzicht geven in ruimtevaarttechnologie. 

 

X-37B OTV-2

Hoewel er geen mededelingen werden gedaan omtrent de missie werd ervan uitgegaan dat deze vlucht gebruikt wordt voor militaire spionagedoeleinden. Op 16 juni 2012 voerde het ruimtevliegtuig na 468 dagen op Vandenberg Air Force Base een automatische ruimte landing uit.

2011 – Expeditie 27/28

Soyuz TMA-21 bemanning v.l.n.r.: Ronald Garan, Aleksandr Samokutyayev en Andrei Borisenko.

Op 4 april 22:18 UTC werd de Soyuz-TMA 21 gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden twee dagen later aan de Poisk module van het International Space Station.

 

Door het ongeluk van de Progress-M 12M op 14 augustus werd de landing uitgesteld en op 16 september verlieten de kosmonauten het ISS en landden die nacht veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Ronald  Garan, Aleksandr  Samokutyayev en Andrei  Borisenko.

2011 – SBIRS-Geo 1

SBIRS GEO 1

Vanaf Cape Canaveral werd op 7 mei een Atlas-V 401 gelanceerd met aan boord de eerste SBIRS-GEO 1 (Space-Based Infrared System) en in een geostationaire (GEO) baan gebracht.

 

Het SBIRS-programma is ontwikkeld om vroegtijdig te waarschuwen op gebied van raketlanceringen, raketafweer en ruimteslagveldkarakterisering middels de GEO satellieten en door middel van satellieten in een HEO-baan (hoge elliptische baan) en gegevensverwerking op de grond.

 

Het systeem zal het DSP-systeem (Defense Support Program) vervangen.

2011 – STS-134

Op 16 mei 12:56 UTC werd voor de laatste keer de Space Shuttle Endeavour gelanceerd vanaf Kennedy Space Center. De aan boord zijnde zes astronauten koppelden twee dagen later aan de PMA-2 module van het International Space Station. Vlucht STS-134 had aan boord twee modules om het ISS verder uit te breiden, in dit geval de AMS-02 module en de ELC-3 module.

 

De Alpha Magnetic Spectrometer, ook wel AMS-02 genoemd, is een experimentele module en is gemonteerd op starboard 3 (S3) truss. Het doel van de AMS-02 detector is het meten van antimaterie in de kosmische straling, zodoende te informatie te verzamelen om de vorming van het heelal te begrijpen en te zoeken naar bewijs van donkere materie.

 

De Express Logistics Carrier (ELC-3) is een platform om externe ladingen te monteren en is gemonteerd op de port 3 (P3) truss van het International Space Station.

 

Na een verblijf van tien dagen verliet de Endeavour op 30 mei het ISS en maakte twee dagen later op 1 juni een geslaagde landing op Kennedy Space Shuttle Landing Facility landingsbaan 15.

 

Foto v.l.n.r.: Gregory H. Johnson, Michael  Fincke, Greory  Chamitoff, Andrew  Feustel, Roberto  Vittori en Mark  Kelly onder in het midden.

STS-134 bemanning v.l.n.r.: Gregory H. Johnson, Michael Fincke, Greory Chamitoff, Andrew Feustel, Roberto Vittori en Mark Kelly onder in het midden.
ELC-3

ELC-3 module

AMS-02

AMS-02 module

2011 – Expeditie 28/29

Soyuz TMA-02M bemanning v.l.n.r.: Michael Fossum, Sergey Volkov en Satoshi Furukawa.

Op 7 juni 20:12 UTC werd de Soyuz-TMA 02M gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden twee dagen later aan de Rassvet module van het International Space Station.

 

Op 21 november verlieten de kosmonauten het ISS en landden die nacht, 22 november, veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Michael  Fossum, Sergey  Volkov en Satoshi  Furukawa.

2011 – STS-135 laatste Shuttle vlucht

STS-135 lancering

De laatste Space Shuttle werd gelanceerd op 8 juli om 15:29 UTC. Deze STS-135 vlucht werd met de Atlantis uitgevoerd en bracht slechts vier bemanningsleden de ruimte in die twee dagen later aan de PMA-2 module van het International Space Station koppelden. De reden om slechts vier astronauten te lanceren was omdat er bij deze laatste Shuttle missie geen reddingsmissie bestond.

 

De vracht aan boord voor het ISS bestond uit de Multi-Purpose Logistic Module (MPLM) genaamd Raffaello, een Lightweight Mulit-Purpose Carrier (LMC) en de minisatelliet PSSC-2 welke op 12 juli vanuit het ruim van de Atlantis in de ruimte werd gezet.

De Raffaello (MPLM-2) is in het totaal vier keer naar het ISS geweest om het ruimtestation te bevoorraden en is vernoemd naar de Italiaanse schilder en architect Raffello Sanzio.

 

Na een verblijf van tien dagen verliet de Atlantis op 19 juli het ISS en maakte twee dagen later een geslaagde landing op Kennedy Space Shuttle Landing Facility landingsbaan 15.

Space Shuttle Atlantis is tentoongesteld op het Kennedy Space Center sinds 29 juni 2013.

 

Foto v.l.n.r.: Douglas Hurley, Christopher Ferguson, Rex Walheim en Sandra Magnus.

STS-135 bemanning v.l.n.r.: Douglas Hurley, Christopher Ferguson, Rex Walheim en Sandra Magnus.
STS-135 landing

2011 – Spektr-R

Spektr-R

Vanaf Baikonur Cosmodrome werd op 18 juli om 02:31 UTC de astronomie satelliet Spektr-R gelanceerd. Het Spekt-R project is een internationale samenwerkingsmissie om een radiotelescoop in een hoge baan rond de aarde te lanceren.

 

Het doel van de missie is interferometerobservaties uit te voeren in combinatie met het wereldwijde grondradiotelescoopnetwerk zodoende de beelden, coördinaten, bewegingen en van astronomische objecten met een hoekresolutie tot een paar miljoenste van een boogseconde te bestuderen.

 

Op 11 januari 2019 stopte de communicatie met het Mission Control Center. Pogingen van specialisten om de communicatie met het ruimtevaartuig te herstellen was niet succes vol en werd besloten in een vergadering van de Staatscommissie het project te voltooien.

2011 – Juno

Juno

De NASA lanceerde op 5 augustus om 16:25 UTC vanaf lanceerbasis Cape Canaveral de Jupiter satelliet Juno en is de tweede missie van het New Frontier Program.

De satelliet werd in een baan om de zon gebracht en in oktober 2013 kreeg de ruimtesonde een zwaartekrachtslinger van de aarde en kwam na vijf jaar op 4 juli 2016 in een baan om Jupiter.

 

Het doel van deze missie is:

  • het onderzoeken van het bestaan van een ijsrotskern;
  • het bepalen van de hoeveelheid water en ammoniak in de atmosfeer;
  • het observeren diep in de atmosfeer van de temperatuur en wolkenformaties;
  • het in kaart brengen van het zwaartekrachtsveld en het magnetisch veld;
  • het waarnemen van de magnetosfeer aan de polen.

 

2011 – GRAIL

GRAIL

Vanaf lanceerbasis Cape Canaveral werd op 10 september om 13:08 UTC twee satellieten gelanceerd, de GRAIL-A en GRAIL-B. De twee GRAIL (Gravity Recovery and Interior Laboratory) satellieten maken deel uit van het NASA Discovery Program en hadden tot doel:

  • het in kaart brengen van de maankorst;
  • het onderzoeken van de asymmetrische thermische evolutie van de maan;
  • het bepalen van de ondergrondse structuur van de impactkraters;
  • het onderzoeken van de oorsprong van de maan-mascons, dit zijn gebieden waar de zwaartekracht iets groter is dan het omliggende gebied;
  • het bepalen van de evolutie in de tijd van breuklijn en magmatisme;
  • het bepalen van de grote van de maankern.

De twee satellieten zijn gecontroleerd neergestort op 17 december 2012 op de maan.

2011 – Tiangong-1

Tiangong-1

Het Chinese ruimtelaboratorium Tiangong-1 werd door een Long March 2F/T raket op 29 september om 13:16 UTC gelanceerd vanaf de lanceerbasis Jiuquan Satellite Launch Center in de Gobi woestijn.

 

Dit was de eerste stap voor de Chinezen om het ruimtestation Tiangong (Hemels Paleis) te ontwikkelen en te bouwen en was bedoeld om technieken te testen en ervaring op te doen met het aankoppelen van andere ruimtevaartuigen.

 

In september 2016 werd het contact verloren en raakte de Chinezen de controle kwijt over de Tiangong-1. Doordat het ruimtestation langzaam hoogte verloor duurde het nog tot 2 april 2018 voordat deze deels in de atmosfeer van de aarde verbrande en er stukken in de zuidelijke deel van de Grote Oceaan stortte.

2011 – Soyuz-ST-B

Soyuz-ST-B lanceerbasis

Voor het eerst werd er een Russische Soyuz raket vanaf lanceerbasis Guiana Space Centre gelanceerd, deze lancering vond plaats op 21 oktober om 10:30 UTC.

 

Het gaat om een Soyuz-2.1b/ST type en wordt aangeduid als Soyuz-ST-B.

De Soyuz-ST is een viertrapsraket waarvan de het vluchtregelsysteem is voorzien van een digitale versie, een verbeterde derdetrap en een grotere laadruimte.

Het Soyuz Launch Complex op de lanceerbasis is speciaal hiervoor aangelegd en is, net als bij de Soyuz-complexen Baikonur en Plesetsk, het pad verbonden met de assemblage- en verwerkingsfaciliteit (MIK) verbonden met een breedspoor. Echter in tegenstelling tot de Soyuz-complexen Baikonur en Plesetsk wordt de raket met MIK geheel verticaal getransporteerd naar de lanceerlocatie. Waarna de MIK voor de lancering weer op een veilige afstand wordt getransporteerd.

2011 – Shenzhou 8

Shenzhou 8

Op 31 oktober om 21:58 UTC werd het onbemande ruimtevaartuig Shenzhou 8 gelanceerd vanaf Jiuquan Satellite Launch Center en koppelde op 2 november aan de Tiangong 1. Het raketvaartuig werd op 14 november ontkoppelt en om even later weer aangekoppeld te worden. Zowel de eerste als de tweede koppeling door de Chinezen in de ruimte was een succes.

 

Daar verbleef de Shenzhou 8 nog twee dagen en verliet de Tiangong 1 op 16 november en landden een dag later in Binnen-Mongolië en regio in het noorden van China.

2011 – Phobos-Grunt

Phobos Grunt

De Russische ruimtesonde Phobos-Grunt op 8 november om 20:16 gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome door een Zenit-2SB raket.

 

De Phobos-Grunt was ontwikkeld om op de Marsmaan Phobos te landen en daarna een bodemmonster te nemen en dat terug te breng op aarde.

 

Aan boord van de ruimtesonde was de Chinese Marssatelliet Yinghuo-1 en een klein microlaboratorium LIFE (Living Interplanetary Experiment). Het was de bedoeling dat de micro-organismen in het laboratorium een driejarige reis zouden maken en bij terugkeer onderzocht werden of deze micro-organisme het hadden overleeft. Het doel van de Chinese satelliet was het onderzoeken van het oppervlak, de atmosfeer, ionosfeer en het magnetische veld van de planeet Mars.

 

Bij de lancering waren er problemen waardoor de sonde in een te lage baan om de aarde terecht kwam, hierdoor was het niet mogelijk om de sonde richting Mars te sturen. Na twee maanden stortte de Phobos-Grunt in de Stille Oceaan.

2011 – Expeditie 29/30

Soyuz TMA-22 bemanning v.l.n.r.: Daniel Burbank, Anton Shkaplerov en Anatoli Ivanishin.

Op 14 november 04:14 UTC werd de Soyuz-TMA 22 gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden twee dagen later aan de Poisk module van het International Space Station.

 

Op 27 april 2012 verlieten de kosmonauten het ISS en landden die dag veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Daniel  Burbank, Anton  Shkaplerov en Anatoli  Ivanishin.

2011 – Mars Science Laboratory

Curiosity lancering

De MSL (Mars Science Laboratory) werd op 26 november 15:02 UTC gelanceerd vanaf Cape Canaveral met een Atlas V 541 draagraket en was ook de eerste vlucht van deze variant op de Atlas V raket.

De MSL wordt ook wel aangeduid met het Engelse woord “rover”, maar de meest gebruikte naam is Curiosity.

Dit robotvoertuig doet onderzoek op de planeet Mars, het wetenschappelijk onderzoek richt zich op vier doelstellingen:

  • was er leven mogelijk op Mars;
  • klimaat onderzoek;
  • geologisch onderzoek;
  • voorbereiden bemande missie naar deze planeet.

Na een reis van bijna 9 maanden landde de Curiosity op Mars.

2011 – Expeditie 30/31

Soyuz-TMA 03M lancering

Op 21 december 13:16 UTC werd de Soyuz-TMA 03M gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden twee dagen later aan de Rassvet module van het International Space Station.

 

Het was voor de tweede en laatste keer dat kosmonaut André Kuipers de ruimte in ging, zijn functie aan boord was “Flight Engineer 1 & Medical Crew Officer”.

 

De capsule die André Kuipers gebruikte tijdens deze missie is te ten toon gesteld in Space Expo visitors center op het ESTEC (European Space Research and Technology Center) in Noordwijk.

 

Op 1 juli 2012 verlieten de kosmonauten het ISS en landden die dag veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Donald Pettit, Oleg Kononenko en André Kuipers.

Soyuz-TMA 03M bemanning Donald Pettit, Oleg Kononenko en André Kuipers.
Soyuz-TMA 03M landing

 

 

2012 – Vega

Vega

Arianespace lanceerde op 13 februari 10:00 UTC het nieuwe type raket Vega vanaf Guiana Space Centre. Deze Vega raket werd ontwikkeld door de Europese ruimtevaartorganisatie ESA en de Italiaanse ruimtevaartorganisatie (ASI) en betekend in het Italiaans “Vettore Europeo di Generazione Avanzata” in gewoon Nederlands “Geavanceerde generatie Europese draagraket” en is vernoemd naar de helderste ster Vega in het sterenbeeld Lier (Lyra).

 

De Vega raket is een viertraps raket zonder boosters en kan ladingen lanceren van 300 tot 2500 kilogram om deze in verschillende banen om de aarde te brengen.

2012 – Unha-3

Uhna 3

Noord Korea lanceerde op 12 april 22:38 UTC een nieuw type raket versie, de Unha 3 met aan boord de Kwangmyŏngsŏng-3 satelliet.

 

Volgens de Noord-Koreanen ging het om een weersatelliet maar het westen dacht dat het ging om een ballistische raket. De Unha-3 raket, die deels hetzelfde is als de Taepodong-2 langeafstand ballistische raket, werd gelanceerd vanaf de lanceerbasis Sohae Satellite Launcing Station en na 90 seconden explodeerde.

 

Het betreft een drietrapsraket waarvan de wordt aangenomen dat de eerste trap vergrote Scud-motoren zijn, de tweede trap ook Scud-technologie bezit en de derde trap zou een tweede trap van de Iraanse Safir raket betreffen.

2012 – Expeditie 31/32

Soyuz TMA-04 bemanning v.l.n.r.: Joseph Acaba, Gennady Padalka en Sergei Revin.

Op 15 mei 03:01 UTC werd de Soyuz-TMA 04M gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden twee dagen later aan de Poisk module van het International Space Station.

 

Op 16 september verlieten de kosmonauten het ISS en landden die nacht 17 september veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Joseph  Acaba, Gennady  Padalka en Sergei  Revin.

2012 – NuSTAR

NuSTAR

De NuSTAR (Nuclear Spectroscopic Telescope Array) werd op 13 juni 16:00 UTC gelanceerd met een Pegasus XL raket, deze raket werd van onder de vleugel van het vliegtuig Stargazer gelanceerd.

 

NuSTAR is een röntgentelescoop en maakt deel uit van het SMEX (Small Explorer program). Het doel van deze telescoop is onderzoek doen naar zwarte gaten die een miljard keer groter zijn dan de zon, om te onderzoeken hoe deeltjes worden versneld tot energie in actieve sterrenstelsels en om te begrijpen hoe elementen worden gemaakt in de explosies van de overblijfselen van massieve sterren de zogenaamde supernovaresten.

2012 – Shenzhou-9

Shenzhou-9 lancering

De eerste vrouwelijke taikonaut werd met de Shenzhou-9 gelanceerd op 16 juni 10:37 UTC vanaf lanceerbasis Jiuquan Satellite Launch Center. De draagraket die gebruikt werd was een Long March 2F en na twee dagen werd op 18 juni de koppeling tot stand gebracht met de Tiangong-1. Dit was de tweede koppeling met het ruimtelaboratorium, wat in september 2011 gelanceerd werd, en de eerste bemande koppeling.

Na een geslaagde ruimte missie landde de Shenzhou-9 op 29 juni weer op aarde in Siziwang Banner in Inner Mongolië wat in het noorden van China ligt.

Shenzhou-9 bemanning v.l.n.r:. Jing Haipeng, Liu Wang en Liu Yang.

Foto v.l.n.r:. Jing Haipeng, Liu Wang en Liu Yang.

2012 – Expeditie 32/33

Soyuz TMA-05M bemanning v.l.n.r.: Akihiko Hoshide, Yuri Malenchenko en Sunita Williams.

Op 15 juli 02:40 UTC werd de Soyuz-TMA 05M gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden twee dagen later aan de Rassvet module van het International Space Station.

 

Op 18 november verlieten de kosmonauten het ISS en landden die nacht 19 november veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Akihiko  Hoshide, Yuri  Malenchenko en Sunita  Williams.

2012 – Mars Science Laboratory

Curiosity landing

De gelanceerde Curiosity in 2011 landde na een reis van een klein negen maanden op 6 augustus 2012 op de planeet Mars. Op 27 september 2012 kwamen er foto’s binnen bij de NASA waaruit werd opgemaakt dat er ooit water op de planeet moet hebben gestroomd. Er was ontdekt dat kiezelstenen op een bepaalde manier waren geërodeerd dat alleen stromend water moet hebben veroorzaakt. De doelstelling ‘was er leven mogelijk op Mars’ kon in maart 2013 bevestigd worden.

Curiosity

2012 – RBSP

RBSP - Van Allen Probes

Vanaf Cape Canaveral werden op 30 augustus 08:05 UTC twee satellieten gelanceerd, de RBSP-A en RBSP-B (Radiation Belt Strom Probes) en maken deel uit van het programma Living With a Star (LWS).

 

De twee probes, beter bekend als de “Van Allen Probes” doen onderzoek naar de Van Allen Gordels om zo meer inzicht te krijgen in de stralingsgordel, de gevolgen en praktische toepassingen op het gebied van ruimtevaartuigactiviteiten, ruimtevaartuigontwerp, missie planning en astronauten veiligheid.

2012 – Voyager-1

Voyager-1

De in 1977 gelanceerde Voyager-1 bereikte in juni de heliopauze (grens van ons zonnestelsel) en in augustus verliet de Voyager-1, om als eerste sonde in de geschiedenis, definitief het zonnestelsel te verlaten. Dit feit werd pas op 12 september 2013 door de NASA officieel bevestigd.

2012 – CXBN

CXBN

Op 13 september om 21:39 UTC werd de Cosmic X-ray Background Nanosatellite (CXBN) gelanceerd vanaf Vandenberg Air Force Base.

 

De CXBN satelliet maakte deel uit van het NASE ElaNa programma en was een coöperatieve nanosatellietmissie met als doel nauwkeurige metingen te maken van de kosmische achtergrondröntgenstraling in het bereik van 30-50 keV. De missie richtte zich op een fundamentele wetenschapsvraag die centraal staat in ons begrip van de structuur, oorsprong en evolutie van het universum door mogelijk inzicht te verschaffen in de achtergrondstraling met hoge energie.

 

De meeste doelstellingen werden bereikt maar het onderzoeksteam was niet in staat om aan de wetenschapsmissie te beginnen vanwege de zwakke zend-SNR.

2012 – Dragon CRS-1

Dragon CRS-1

SpaceX lanceerde op 8 oktober 00:34 UTC haar eerste commerciële vrachtmodule Dragon CRS-1 naar het International Space Station.

 

Op de derde dag van de missie koppelde de vrachtmodule aan de Harmony module van het ISS. Na 17 dagen aan het ISS te zijn gekoppeld vertrok de vrachtmodule op 28 oktober het ISS en landde die dag in de Stille Oceaan waarna de capsule door SpaceX aan wal werd gebracht.

2012 – Expeditie 33/34

Soyuz TMA-06M bemanning v.l.n.r.: Kevin Ford, Oleg Novitskiy en Evgeny Tarelkin.

Op 23 oktober 10:51 UTC werd de Soyuz-TMA 06M gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden twee dagen later aan de Poisk module van het International Space Station.

 

Op 13 maart 2013 verlieten de kosmonauten het ISS en landden die nacht 14 maart veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Kevin  Ford, Oleg  Novitskiy en Evgeny  Tarelkin.

2012 – X-37B

X-37B OTV-3

De X-37B is een onbemand ruimtevliegtuig dat verticaal werd gelanceerd op 11 december door een Atlas-V 501 raket vanaf Cape Canaveral en in een baan om de aarde werd gebracht.

 

Ook tijdens deze derde missie van dit ruimtevliegtuig werden testen uitgevoerd voor de Amerikaanse US Air Force, deze testen moesten meer inzicht geven in ruimtevaarttechnologie.

 

Over deze missie werden geen mededelingen gedaan echter wordt ervan uitgegaan dat deze vlucht gebruikt wordt voor militaire spionagedoeleinden.

 

Op 17 januari 2014 voerde het ruimtevliegtuig na bijna 675 dagen op Vandenberg Air Force Base een automatische ruimte landing uit.

2012 – Expeditie 34/35

Soyuz TMA-07M bemanning v.l.n.r.: Thomas Marshburn, Roman Romanenko en Chris Hadfield.

Op 19 december 12:12 UTC werd de Soyuz-TMA 07M gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden twee dagen later aan de Rassvet module van het International Space Station.

 

Op 13 mei 2013 verlieten de kosmonauten het ISS en landden die nacht 14 mei veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Thomas  Marshburn, Roman  Romanenko en Chris  Hadfield.

 

 

2013 – NEOSSat

NEOSSat

De Canadese NEOSSat (Near Earth Object Surveillance Satellite) werd op 25 februari 12:31 UTC gelanceerd vanaf Satish Dhawan Space Centre.

De doelen van de microsatelliet NEOSSat zijn:

  • het aantonen dat Canadese ruimtevaartorganisatie CSA een betaalbare multi-missie-bus heeft ontwikkeld voor minisatellieten;
  • het zoeken van astroïden in de buurt van de aarde en te volgen in baan van de aarde rond de zon, inclusief astroïden in de klassen Aten en Atira. Dit zijn astroïden die moeilijk zijn te traceren vanaf de aarde omdat deze in het zonlicht staan en hierdoor onzichtbaar zijn;
  • het toepassen van experimentele satellietvolgsystemen voor satellieten die in een baan van 15.000 tot 40.000 km cirkelen, dit in verband met de rol die Canada heeft in NORAD (North American Aerospace Defense Command).

2013 – UniBRITE-1 en TUGSAT-1

UniBRITE-1 en TUGSAT-1

De Oostenrijkse UniBRITE-1 en TUGSAT-1 werden op 25 februari 12:31 UTC gelanceerd vanaf Satish Dhawan Space Centre.

 

De minisatellieten zijn onderdeel van het BRight Target Explorer programma van de landen Oostenrijk, Canada en Polen. De UniBright-1 neemt de sterren in het rode kleurbereik waar, terwijl de TUGSAT-1 het kleurbereik blauw waarneemt en voeren met vier andere satellieten foto metrische observaties uit van sterren met een schijnbare magnitude groter dan 4.0 gezien vanaf de aarde.

2013 – Expeditie 35/36

Soyuz TMA-08M bemanning v.l.n.r.: Christopher Cassidy, Pavel Vinogradov en Alexander Misurkin.

Op 28 maart 20:43 UTC werd de Soyuz-TMA 08M gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden zes uur later aan de Poisk module van het International Space Station.

 

Op 10 september verlieten de kosmonauten het ISS en landden die nacht 11 september veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Christopher  Cassidy, Pavel  Vinogradov en Alexander  Misurkin.

2013 – Anatares 110

Antares 110

Op 21 april 21:00 UTC werd de eerste Antares 110 gelanceerd vanaf Mid-Atlantic Regional Spaceport.

 

De tweetrapsraket is ontwikkeld om het Cygnus vracht-ruimtevaartuig te lanceren naar het International Space Station als onderdeel van het NASA COTS (Commercial Orbital Transportation Services) en CRS (Commercial Resupply Services) programma.

 

Aan boord van de raket was de Cygnus Mass Simulator (CMS) welke was volgehangen met sensoren voor testdoeleinden.

Cygnus Mass Simulator

2013 – Expeditie 36/37

Soyuz TMA-09M bemanning v.l.n.r.: Karen Nyberg, Fyodor Yurchikhin en Luca Parmitano.

Op 28 mei 20:31 UTC werd de Soyuz-TMA 09M gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden zes uur later aan de Rassvet module van het International Space Station.

 

Op 10 november verlieten de kosmonauten het ISS en landden die nacht 11 november veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Karen  Nyberg, Fyodor  Yurchikhin en Luca  Parmitano.

2013 – Shenzhou 10

Shenzhou 10 bemanning v.l.n.r.: Wang Yaping, Nie Haisheng en Zhang Xiaoguang.

Vanaf Jiuquan Satellite Launch Center werd op 11 juni 09:38 UTC de Shenzhou 10 gelanceerd.

De aan boord zijnde drie taikonauten koppelen twee dagen later aan de Tiangong 1, het Chinese ruimtelaboratorium.

 

Na twaalf dagen verlaten de taikonauten op 25 juni de Tiangong 1 en landen even na middernacht in Binnen-Mongolië in het noorden China.

 

Foto v.l.n.r.: Wang  Yaping, Nie  Haisheng en Zhang  Xiaoguang.

2013 – IRIS

IRIS

De zon-observatiesatelliet IRIS (Interface Region Imaging Spectrograph) werd vanaf het vliegtuig de Stargazer op 28 juni 02:27 UTC gelanceerd wat was opgestegen vanaf Vandenberg Air Force Base.

 

De IRIS maakte deel uit van het SMEX programma (Small Explorer Program) en onderzoekt de fysische omstandigheden van de helderheid van de zon die afneemt vanuit het midden naar de rand en is vooral gericht op de chromosfeer van de zon.

2013 – LADEE

LADEE

De LADEE (Lunar Atmosphere and Dust Environment Explorer) werd op 7 september 03:27 UTC gelanceerd vanaf Mid-Atlantic Regional Spaceport.

 

Deze missie naar de maan had een duur van zeven maanden en had als doel het bestuderen van:

  • het stof in de nabijheid van de maan;
  • de maansfeer.

 

De satelliet is aan het einde van de missie neergestort op de achterzijde van de maan.

2013 – Minotaur V

Minotaur V met LADEE

Het vijfde rakettype van de Minotaur raketfamilie werd op 7 september om 03:27 UTC gelanceerd vanaf vanaf Mid-Atlantic Regional Spaceport, genaamd Minotaur V en is een afgeleide van de Minotaur IV.

 

Dit type op vaste brandstof werkende draagraket wordt gebruikt om ladingen van maximaal 630  kilogram in een geostationaire overdrachtsbaan te plaatsen of interplanetaire trajecten. 

 

Een Minotar V is een vijftrapsraket waarvan de eerst drie bestaan uit Peacekeer-rakettrappen en de  hoogte van de raket is ruim 24 meter met een goede doorsnede van 2 meter.

2013 – Epsilon

Epsilon

Op 14 september 05:00 UTC werd de Japanse Epsilon raket gelanceerd vanaf Uchinoura Space Center.

 

Het is een drietrapraket wat op vaste brandstof werkt en heeft een hoogte van ruim 24 meter met een diameter van 2,5 meter en bij een de optionele vierde trap is de hoogte 26 meter. De raket kan een lading van 590 kilogram in een  zon synchrone omloopbaan brengen.

 

Het ontwikkelingsdoel van de opvolger van de M-5 raket, welke voor het laatst in 2006 werd gelanceerd, is het terugbrengen van de lanceerkosten.

2013 – Hisaki

Hisaki

De Japanse astronomie satelliet Hisaki werd op 14 september 05:00 UTC gelanceerd vanaf Uchinoura Space Center.

 

Hisaki is wordt ook wel SPRINT-A (Spectroscopic Planet Observatory for Recognition of Interaction of Atmosphere) genoemd en zal vanuit een baan om de aarde, de atmosfeer van van de planten Venus, Mars en Jupiter in het extreme ultraviolette spectrum (EUV) observeren.

2013 – Expeditie 37/38

Soyuz TMA-10M bemanning v.l.n.r.: Michael Hopkins, Oleg Kotov en Sergey Ryazansky.

Op 25 september 20:58 UTC werd de Soyuz-TMA 10M gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden zes uur later aan de Poisk module van het International Space Station.

 

Op 11 maart 2014 verlieten de kosmonauten het ISS en landden die nacht veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Michael  Hopkins, Oleg  Kotov en Sergey  Ryazansky.

2013 – Mangalyaan

Mangalyaan

India lanceerde de eerste ruimtesonde naar de planeet Mars, deze lancering was op 5 november 09:08 UTC vanaf lanceerbasis Sriharikota met een PSLV-XL C25 draagraket.

 

Na een kleine maand rond de aarde te hebben rondgecirkeld vertrok de sonde op 1 december richting Mars om daar op 24 september 2014 te arriveren. De missie heeft de volgende wetenschappelijke doelstellingen:

  • onderzoek van de Mars oppervlakte;
  • onderzoek naar de Mars atmosfeer, waaronder methaan en CO2
  • onderzoek naar de zonnewind en de straling en de ontsnapping van vluchtige stoffen naar de ruimte.

2013 – Expeditie 38/39

Soyuz TMA-11M bemanning v.l.n.r.: Koichi Wakata, Mikhail Tyurin en Richard Mastracchio.

Op 7 november 04:14 UTC werd de Soyuz-TMA 11M gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden zes uur later aan de Rassvet module van het International Space Station.

 

Op 13 mei 2014 verlieten de kosmonauten het ISS en landden die nacht veilig 14 mei op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Koichi  Wakata, Mikhail  Tyurin en Richard  Mastracchio.

2013 – Maven

MAVEN

Op 18 november 18:28 UTC werd de MAVEN gelanceerd vanaf Cape Canaveral.

De MAVEN (Mars Atmosphere and Volatile Evolution) ook wel Mars-Scout 2 genoemd is een satelliet die in een baan om de planeet Mars werd gebracht op 22 september 2014.

MAVEN doet onderzoek naar de atmosfeer van deze planeet en te bepalen hoe de atmosfeer en het water, waarvan werd aangenomen dat deze ooit aanwezig zijn geweest, na verloop van tijd verloren zijn gegaan.

De missie maakte deel uit van het NASA Mars Scout Program en is toegevoegd aan het Discovery programma van de NASA. In maart 2017 werd de omloopbaan aangepast zodat de satelliet niet in botsing kwam met de maan Phobos en kan blijven functioneren als een communicatiesatelliet.

2013 – Lem

Lem

De Poolse Lem satelliet werd met een Dnepr raket op 21 november 07:10 UTC gelanceerd vanaf Dombarovsky Air Base.

 

Lem maakt deel uit van het BRITE programma en is de derde satelliet van dit programma. De Lem neemt de sterren waar in het blauwe kleurenbereik en voert met viijf andere satellieten foto metrische observaties uit van sterren met een schijnbare magnitude groter dan 4.0 gezien vanaf de aarde.

2013 – Chang’e-3

Chang'e 3 maanlander

Na de Amerikanen en de Russen waren het nu de Chinezen die een ruimtesonde lanceerde naar de maan en daar een landing uitvoerden  met de Chang’e-3. De lancering was op 1 december vanaf lanceerbasis Xichang Satellite Launch Centre en er werd een Long March 3B draagraket gebruikt om de sonde te lanceren.

 

Change-3

Na 37 jaar, op 14 december, landde er weer een ruimtevaartuig op de Maan.

 

Het was de bedoeling dat een rover drie maanden over de Maan moest gaan rijden en een afstand van drie kilometer zou gaan afleggen. Helaas is de rover niet verder gekomen dan ongeveer 100 meter, dit na technische problemen.

2013 – GAIA

GAIA

De ESA lanceerde op 19 december de GAIA (Global Astrometric Interferometer for Astrophysics) met een Soyuz draagraket vanaf Guiana Space Centre. Deze ruimtetelescoop maakt een driedimensionale kaart van de Melkweg. Aan boord is een camera met een resolutie van 1 gigapixel, dit om zo nauwkeurig mogelijk de kaart op te stellen.

 

De GAIA zal waarnemingen verrichten en alle objecten die voor de lens van de camera verschijnen vastleggen. Dit gebeurt met regelmaat om zodoende de afstand, snelheid en richting te berekenen van elk object.

Verwacht wordt dat de GAIA nieuwe exoplaneten zal ontdekken en vele andere stelsels zal waarnemen.

Op 12 september 2014 ontdekt de telescoop in een ander sterrenstelsel een supernova.

GAIA supernove

 

 

2014 – Antares 120

Antares 120

Op 9 januari 18:07 UTC was de eerste lancering van de Antares 120 raket vanaf lanceerbasis Mid-Atlantic Regional Spaceport. Het is het tweede type in de Antares raket familie en is een tweetrapsraket die ontwikkeld om het Cygnus vracht-ruimtevaartuig te lanceren naar het International Space Station.

 

Aan boord van de raket was de Cygnus-CRS 1 en was de eerste in rij van het NASA Commercial Resupply Services programma. Na een vlucht van drie dagen komt de Cygnus-CRS 1 aan bij het ISS en koppelde 12 januari aan de Harmony module van het ISS. Op 18 februari werd het ruimtevaartuig losgekoppeld en verbrande de volgende dag in de aardse atmosfeer.

Cygnus CRS 1

2014 – Expeditie 39/40

Soyuz TMA-12M bemanning v.l.n.r.: Steven Swanson, Aleksandr Skvortsov en Oleg Artemyev.

Op 25 maart 21:17 UTC werd de Soyuz-TMA 12M gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden twee dagen later aan de Poisk module van het International Space Station.

 

Op 10 september verlieten de kosmonauten het ISS en landden die nacht veilig 11 september op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Steven  Swanson, Aleksandr  Skvortsov en Oleg  Artemyev.

2014 – Expeditie 40/41

Soyuz TMA-13M bemanning v.l.n.r.: Alexander Gerst, Maksim Surayev en Gregory Wiseman.

Op 28 mei 19:57 UTC werd de Soyuz-TMA 13M gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden zes uur later aan de Rassvet module van het International Space Station.

 

Op 10 november verlieten de kosmonauten het ISS en landden die nacht veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Alexander  Gerst, Maksim  Surayev en Gregory  Wiseman.

2014 – BRITE CA1 en CA2

BRITE CA1 en BRITE CA2

De twee Canadese astronomie satellieten van het BRITE programma werden 19 juni 19:17 UTC gelanceerd vanaf de Russische lanceerbasis Dombarovsky Air Base.

 

De BRITE CA1 en BRITE CA2 nemen de sterren in het rode en blauwe kleurbereik waar, en voeren samen met vier andere satellieten foto metrische observaties uit van sterren met een schijnbare magnitude groter dan 4.0 gezien vanaf de aarde.

2014 – Rosetta

Rosetta

De ESA heeft op 2 maart 2004 een ruimtesonde gelanceerd richting de komeet 67P/Tjeorjoemov-Gerasimenko. Na een ruimtereis van tien jaar komt de sonde op 6 augustus in een baan om deze komeet.

Er wordt een jaar lang onderzoek verricht, waaronder de ontwikkeling van de staart(coma) van de komeet wanneer deze de zon nadert.

Rosetta Philae

Op 12 november komt de lander Philae los van de sonde om daarna een landing te maken op de komeet. De landing vindt plaats en omdat er nauwelijks een zwaartekracht aanwezig is op de komeet is het de bedoeling dat de lander zich zou verankeren in de bodem. Helaas functioneerden de drie ijsschroeven en de twee harpoenen niet zoals verwacht.

2014 – Heweliusz

Heweliusz

De tweede Poolse astronomie satelliet van het BRITE programma werd 19 augustus 03:15 UTC gelanceerd vanaf de Chinese lanceerbasis Taiyuan Satellite Launch Center.

 

De Heweliusz ook wel BRITE-PL2 genoemd neemt de sterren in het rode kleurbereik waar, terwijl de Poolse Lem het kleurbereik blauw waarneemt en voeren samen met vier andere satellieten foto metrische observaties uit van sterren met een schijnbare magnitude groter dan 4.0 gezien vanaf de aarde.

2014 – Expeditie 41/42

Soyuz TMA-14M bemanning v.l.n.r.: Barry Wilmore, Aleksandr Samokutyayev en Yelena Serova.

Op 25 september 20:25 UTC werd de Soyuz-TMA 14M gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden zes uur later aan de Poisk module van het International Space Station.

 

Op 11 maart 2015 verlieten de kosmonauten het ISS en landden die nacht 12 maart 2014 veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Barry  Wilmore, Aleksandr  Samokutyayev en Yelena  Serova.

2014 – Chang’e 5 T1

Chang'e 5 T1

China lanceerde op 23 oktober 18:00 UTC de Chang’e 5 vanaf lanceerbasis Xichang Satellite Launch Center.

Deze missie van het Chinese Lunar Exploration Program is een testvlucht om atmosferische-test van het capsuleontwerp van de geplande Chang’e 5 missie in 2019 uit te voeren.

De capsule Chang’e 5 T1, genaam Xiaofei, landde op 31 oktober in Binnen-Mongolië in China.

 

4M

Als tweede vracht was de eerste commerciële lading naar de maan aan boord, de 4M (Manfred Memorial Moon Mission) en is vernoemd naar de oprichter van het Duitse bedrijf Mandred Fuchs. Deze vracht is gemonteerd op de derde trap van de raket en passeerde de maan op 28 oktober waarna de in baan om de aarde werd gebracht.

2014 – Antare 130

Antares 130

Op 28 oktober 22:22 UTC was de eerste lancering van de Antares 130 raket vanaf lanceerbasis Mid-Atlantic Regional Spaceport. Het is het derde type in de Antares raket familie en is een tweetrapsraket die ontwikkeld om het Cygnus vracht-ruimtevaartuig te lanceren naar het International Space Station.

Vijftienseconde na de lancering explodeerde de raket en ging ook de vrachtmodule Cygnus-CRS 3 hierdoor verloren en kwam hiermee de enige Antares 130 lancering ten einde.

Lanceerbasis na explosie Antares 130

2014 – TSUBAME

TSUBAME

De Japanse astronomiesatelliet TSUBAME werd vanaf de Russische lanceerbasis Dombarovsky Air Base op 6 november 07:35 gelanceerd.

 

Deze mini satelliet is ontworpen om nieuwe technologieën te testen, aardobservatie en gammastraling uitbarstingen te observeren en werd in een 500km zon synchrone baan om de aarde gebracht. Na een week ontstonden er problemen met de communicatie en na drie maanden ging de communicatie definitief verloren.

2014 – Expeditie 42/43

Soyuz TMA-15M bemanning v.l.n.r.: Terry Virts, Anton Shkaplerov en Samantha Crisoforetti.

Op 23 november 21:01 UTC werd de Soyuz-TMA 15M gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden zes uur later aan de Rassvet module van het International Space Station.

 

Op 11 juni 2015 verlieten de kosmonauten het ISS en landden die dag veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Terry  Virts, Anton  Shkaplerov en Samantha  Crisoforetti.

2014 – Hayabusa 2

Hayabusa 2 lancering

De Hyabusa 2 is een Japanse ruimtesonde die op 3 december vanaf Tanegashima Space Center werd gelanceerd. Na een reis door de ruimte kwam de ruimtesonde op 27 juni 2018 aan bij de astroïde 1999 JU3 (162173 Ryugu).

 

Er werden twee kleine Japanse rovers gelanceerd op 21 september 2018 die landden op de astroïde. Op 3 oktober 2018 landde de Duits/Franse rover MASCOT ook op de astroïde.

Hayabusa 2

Het doel van deze anderhalf jaar durende missie is om onderzoek te verrichten om zo meer inzicht te krijgen over de oorsprong en evolutie van de planeten, een bodemmonster nemen en dat weer terug op aarde te brengen medio 2020.

2014 – PROCYON

PROCYON

De PROCYON werd gelijk gelanceerd met de Hayabusa 2 ruimtesonde op 3 december vanaf Tanegashima Space Center.

 

Nadat deze in een heliocentrische baan was gebracht werd op 22 februari 2015 de ionenmotor gestart om in december 2015 langs de aarde te scheren en zo naar de astroïde 2000 DP107 te worden gestuurd. Echter op 10 maart 2015 faalde de motor en kon niet meer worden herstart en kon daarom de gecontroleerde baanverandering op 3 december 2015 niet uitvoeren en kwam de missie vroegtijdig ten einde.

2014 – Orion EFT-1

Orion EFT-1

Op 5 december 12:05 UTC werd de eerste onbemande testvlucht gemaakt met de Orion Multi-Purpose Crew Vehicle uitgevoerd, ook wel Orion EFT-1 of Orion Flight Test 1 genaamd.

De lancering vond plaats vanaf de Amerikaanse lanceerbasis Cape Canaveral en duurde slechts vier uur en maakt twee omloopbanen om de aarde om vervolgens in de Stille Oceaan te landden.

Orion ETF-1 landing

2014 – Angara A5

Angara A5

De eerste testvlucht met de Angara A5 was op 23 december en werd gelanceerd om 05:57 UTC vanaf Plesetsk Cosmodrome. De testvlucht werd uitgevoerd met de optionele derde trap de Briz-M.

 

Deze raket heeft vier boosters en is ontwikkeld voor zware ladingen in een baan om de aarde te brengen. En Briz-M uitvoering kan een lading van 5400 kg in een geostationaire omloopbaan brengen en de KVTK uitvoering kan 7500 kg in deze omloopbaan brengen.

Voorafgaand aan deze testvlucht waren diverse onderdelen getest tijden de testvlucht op 9 juli met de Angara 1.2PP welke in een suborbitale baan om de aarde werd gebracht.