Tijdperk 1970-1974

1970 – ITOS/NOAA

In 1960 werd de eerste TIROS weersatelliet gelanceerd en de opvolger hiervan was de ESSA-serie in de tweede helft van de zestigerjaren. Maar de technologische ontwikkelingen op het gebied van weersatellieten heeft niet stil gestaan en wordt de opvolger het ITOS/NOAA programma. De eerste ITOS-1 wordt op 23 januari gelanceerd.

 

1970 – Apollo-13

Op 11 april wordt de Apollo-13 gelanceerd vanaf Cape Canaveral en zou als derde van het Apollo programma een maanlanding maken, maar de vlucht verliep geheel anders. Na twee dagen richting de maan te zijn gevlogen ontplofte er een zuurstoftank. Gezagvoerder James Arthur Lovell jr geboren op 25 maart 1928 had de nodige astronauten ervaring opgedaan als bemanningslid van Gemini-7, Gemini-12 en Apollo-8 en sprak koelbloedig de legendarische woorden: Houston we’ve had a problem”.

De zuurstoftank 2 had bij de ontploffing een ventiel van zuurstoftank 1 beschadigd, hierdoor is de voorraad zuurstof snel verloren gegaan. Het gevolg hiervan was dat er geen water en energie meer beschikbaar was en als het nog niet erger kon was de raketmotor buitengebruik geraakt. Een geluk was dat de servicemodule onbeschadigd de ontploffing had doorstaan en de hierop aanwezig antenne voor de communicatie met de aarde ook geen schade had opgelopen.

 

De aangekoppelde maanlander kon de energie, water en zuurstof leveren om de bemanning in leven te houden, maar een landing op de maan was uitgesloten.

 

Na de bijna onmogelijk taak slaagde de bemanning erin om het ruimteschip zodanig te repareren dat er weer richting aarde gemanoeuvreerd kon worden.

 

Na een hachelijk avontuur landen Jim Lovell, John Swigert (1931-1982) en Fred Haise (1932-….) op 17 april in de oceaan.

In 1995 verscheen de verfilming van deze Apollo-13 vlucht.

1970 – Venera-7

De Russische Venera-7 wordt vanaf Baikonur gelanceerd op 17 augustus met aan boord een wetenschappelijke sonde. Dit was voor de Sovjets de zoveelste mijlpaal voor in de geschiedenisboeken, het was namelijk de eerste sonde die vanaf een andere planeet wetenschappelijke informatie stuurt naar de aarde.

 

Na een lange reis door de ruimte lande de Venera-7 op 15 december op Venus. Om niet te pletter te slaan, zoals voorgaande sondes, werd er nu gebruikgemaakt van zeven kleinere parachutes om zo een geslaagde landing te maken. De sonde zond gedurende 35 minuten gegevens door naar de aarde. Daarna sopte de ontvangst doordat waarschijnlijk Venera-7 was omgevallen en de antenne niet meer correct gericht stond.

 

 

1971 – Apollo-14

De derde vlucht van het Apollo programma startte op 31 januari dat als doel had een landing te maken op de maan. Het was de Apollo-14 met aan boord de astronauten en gezagvoerder Alan Shepard (1923-1998), Edgar Mitchell (1930-2016) en Stu Roosa (1933-1994).

 

Tijdens deze missie waren er technische problemen, als eerste waren er moeilijkheden met het koppelen van de maanlander aan de commandomodule. Door het oplettende vluchtleidingscentrum werd een bijna afgebroken maanlanding voorkomen, wat werd veroorzaakt door een losgeraakte verbinding in de abort switch. Uiteindelijk lande de maanlander Antares een geslaagde landing op 5 februari.

 

Op de maan werd seismisch onderzoek gedaan en maanmonsters verzameld. De landing vond plaats in de Stille Oceaan op 9 februari.

1971 – Salyut-1

Een Proton-K raket brengt de het ruimtestation Salyut-1 de ruimte in op 19 april vanaf Baikonur Cosmodrome USSR. Na vier dagen brengt de Soyuz-10 de drie kosmonauten Vladimir Shatalov (1927-….), Aleksei Yeliseyev (1934-….) en Nikolai Rukavishnikov (1932-2002) naar het ruimtestation. De koppeling met de Salyut-1 mislukte en kon de bemanning onverrichte zaken retour aarde.


 

Op 6 juni wordt de Soyuz-11 gelanceerd en nu geeft de koppeling met het ruimtestation geen problemen. De drie kosmonauten Vladislav Volkov (1935-1971), Viktor Patsajev (1933-1971) en Georgi Dobrovoslski (1928-1971) brengen 23 dagen door in de Salyut-1.

 

Tijdens de daling op 29 juni raakte een drukventiel defect waardoor de atmosfeer in de capsule weglekte en de bemanning uiteindelijk stikte voordat deze op aarde kwam. De capsule was te klein om ruimtepakken te dragen tijdens de landing om zodoende toch te overleven tijden het wegvallen van de druk.

Na 2929 banen om de aarde te hebben gedraaid in 175 dagen verbrandde de Salyut-1 op 11 oktober in de atmosfeer.

1971 – Mariner-9

Vanaf Cape Canaveral wordt op 30 mei een Atlas-Centaur raket gelanceerd met de Mariner-9 als lading. De onbemande missie had tot doel om informatie te verzamelen over de planeet Mars en de twee manen Phobos en Deimos. Na zesenhalve maand bereikte de Mariner-9 Mars en was daarmee de eerste kunstmaan in een baan om deze planeet.

 

Het zat niet mee met de missie omdat de Mariner-8 lancering mislukte kwam nu de Mariner-9 nu voor het feit te staan dat er een hevige storm aanwezig was op Mars. Foto’s maken was daarom geen optie en moest er gewacht worden op betere tijden, maar omdat de kunstmaan een beperkte levensduur had was dat weer een tegenvaller.

Uiteindelijk werden er ruim 7300 foto’s genomen en stopte de communicatie met de Mariner-9 op 27 oktober 1972.

Vanaf Cape Canaveral wordt op 30 mei een Atlas-Centaur raket gelanceerd met de Mariner-9 als lading. De onbemande missie had tot doel om informatie te verzamelen over de planeet Mars en de twee manen Phobos en Deimos. Na zesenhalve maand bereikte de Mariner-9 Mars en was daarmee de eerste kunstmaan in een baan om deze planeet.

 

Het zat niet mee met de missie omdat de Mariner-8 lancering mislukte kwam nu de Mariner-9 nu voor het feit te staan dat er een hevige storm aanwezig was op Mars. Foto’s maken was daarom geen optie en moest er gewacht worden op betere tijden, maar omdat de kunstmaan een beperkte levensduur had was dat weer een tegenvaller.

Uiteindelijk werden er ruim 7300 foto’s genomen en stopte de communicatie met de Mariner-9 op 27 oktober 1972.

 

1971 – Apollo-15

Op 26 juli werd de tweede Saturnus raket gelanceerd, de Apollo-15. De bemanning bestond uit gezagvoerder David Scott (1932-….), James Irwin (1930-1991) en Alfred Worden (1932-….).

 

Tijdens deze missie werd er voor het eerst gebruik gemaakt van een maanwagen waardoor het onderzoeksgebied vergroot werd voor de maanbezoekers. David en James.

 

De bemanning bracht ruim 76 kilo aan maanmonsters terug mee naar aarde voor verder onderzoek. Zoals gewoonlijk was lande de capsule aan drie parachutes in de Stille Oceaan op 7 augustus.

 

 

1972 – Pioneer-10

Een Atlas Centaur raket wordt op 3 maart gelanceerd voor een onbemande missie naar Jupiter. Aan boord zat de Pioneer-10 die wetenschappelijke gegevens moest verzamelen van deze planeet en zijn manen.

 

De Pioneer-10 is twee en half jaar onderweg om op 4 december 1974 als eerste ruimtevaartuig langs Jupiter te vliegen.

Nadat de Pioneer-10 langs Jupiter was gevlogen werd er koers gezet naar de ster Aldebaran in het sterrenbeeld stier en voor het geval de sonde andere levensvormen mocht tegenkomen had de NASA een speciale plaquette laten maken en deze gemonteerd.

 

Pas in 2003 werd het laatste signaal naar de sonde gestuurd, dit om de laatste instrumenten uit te schakelen.

 

 

1973 – Pioneer 11

Ruim een jaar later op 6 april lanceert de NASA Pioneer-11 die net als zijn voorganger op 3 december 1974 langs Jupiter vliegt om daarna naar de planeet Saturnus door te vliegen waar de sonde op 1 september 1979 op een afstand van 21.000km langs komt.

 

De Pioneer-11 was net als Pioneer-10 voorzien van een gouden plaquette in het geval de sonde onderschept mocht worden door ander intelligent leven.

 

Op 30 november 1995 ging het contact met de sonde verloren omdat er problemen waren met de energie voorziening.

1973 – Skylab

Het eerste Amerikaanse ruimtestation was de Skylab met een gewicht van 75.00 kilo werd op 14 mei gelanceerd met een Saturnus-V raket, wat ook de laatste was van dit soort. Al bij de lancering ging het mis, zo ging één zonnepaneel verloren, raakte een hitteschild beschadigd en bleef een ander zonnepaneel vast zitten.

 

In totaal zijn er drie bemande vluchten naar dit ruimtestation uitgevoerd. De Skylab-2 missie begon op 25 mei en werd uitgevoerd door gezagvoerder Pete Conrad (1930-1999), Paul Weitz (1932-….) en Joseph Kerwin (1932-….) en duurde 28 dagen.

Skylab-3 ging op 28 juli van start met de bemanning Alan Bean (1932-….), Jack Lousma (1936-…) en Owen Garriott (1930-…) en duurde 59 dagen.

Als laatste werd Skylab-4 gelanceerd op 16 november met aan boord Gerald Carr (1932-….), William Pogue (1930-2014) en Edward Gibson (1936-….) en was ook de langste van allemaal, 84 dagen.

 

Na deze missie werd het ruimtestation in een stabiele baan gebracht, althans dat dacht men, want in 1977 bleek het station onbestuurbaar te zijn en steeds in een lagere baan terecht kwam. Op 11 juli 1979 kwam er definitief een einde, want Skylab verbrande bijna die dag in de atmosfeer. De overige brokstukken kwamen in de Indische Oceaan en op West-Australië terecht.

 

 

1974 – Salyut-3

Op 24 juni lanceren de Sovjets de Salyut-3 vanaf Baikonur Cosmodrome. Het was een militair ruimtestation waar zeer weinig informatie over werd gegeven door de autoriteiten. De Salyut-3 is slecht eenmaal bezocht, dit was met de Soyuz-14 welke gelanceerd werd op 3 juli en weer lande op 19 juli.

 

De poging met Soyuz-15 mislukte omdat de koppeling met het station niet kon worden gemaakt. Deze keerde onverrichte zaken weer terug naar aarde.

De Salyut-3 verbrande op 24 januari in de atmosfeer.

Salyut-4

De civiele vlucht voor ruimtestation Salyut-4 ging op 26 december van start vanaf Baikonur Cosmodrome. Dit station werd voor het eerst bezocht op 11 januari 1975 door de bemanning Georgi Grechko (1931-….) en Aleksei Gubarev (1931-….) en lande veilig op aarde op 10 februari 1975.

 

Een tweede bemande poging mislukte en de derde bemande missie ging wel goed. De Kosmonauten Pyotr Klimuk (1942-….) en Vitali Sevastyanov (1935-2010) vertrokken op 24 mei 1975 met de Soyuz-18 naar het ruimtestation. Daar verbleven ze 62 dagen waarna ze op 26 juli 1975 weer terug waren op aarde.

Salyut-4 verbrande op 2 februari 1977 in de atmosfeer.

 

 

Laatste wijziging 06-12-2016