Tijdperk 2015 – 2019

2015 – IXV 

IXV

De ESA heeft een ruimtevaartprogramma genaamd FLPP (Future Launchers Prepartory Programme), en heeft een oproep gedaan voor het indienen van plannen voor herbruikbare ruimtevaartuig. Het Italiaanse ruimtevaartagentschap (ASI) heeft een eigen programma gedemonstreerd genaamd het PRIDE-programma (Programme for Reusable In-orbit Demonstrator in Europe), wat uiteindelijk ook doorging met de ontwikkeling van het IXV prototype.

En op 11 februari 13:40 UTC werd de Europese IXV (Intermediate eXperimental Vehicle) gelanceerd vanaf Guiana Space Centre.

Het was een testvlucht met een prototype ruimtevaartuig dat vanuit de ruimte weer terug op aarde kan landen en na een geslaagde testvlucht lande de IXV de zelfde dag weer op aarde in de Stille Oceaan.

2015 – DSCOVR

Voor het eerst werd er een satelliet door NOAA (National Oceanic and Atmospheric Administration) de ruimte in gelanceerd om de aarde te waarschuwen in geval van zon magnetische stormen. De lancering vond plaats op 11 februari om 23:03 UTC vanaf Cape Canaveral.

 

Naast het waarschuwen voor  magnetische stormen heeft de DSCOVR (Deep Space Climate Observatory) ook de functie om het ruimteweer en ruimteklimaat te observeren en fenomenen op aarde waar te nemen, inclusief veranderingen in de ozon, aerosolen, stof, vulkanische as, wolkenhoogte, vegetatiebedekking en klimaat.

DSCOVR
DSCOVR lancering
DSCOVR aarde-maan

2015 – Expeditie 43/44

Soyuz TMA-16M bemanning v.l.n.r.: Scott Kelly, Gennady Padalka en Mikhail Kornienko.

Op 27 maart 19:42 UTC werd de Soyuz-TMA 16M gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden zes uur later aan de Poisk module van het International Space Station en op 28 augustus werd de capsule verplaatst naar Zvezda module.

 

Twee van de drie kosmonauten blijven in het ISS, Gennady Padalka en twee kosmonauten van een vorige expeditie verlieten op 11 september het ISS en landden in de avond van 12 september veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Scott  Kelly, Gennady  Padalka en Mikhail  Kornienko.

2015 – Arkyd 3 Reflight

Arkyd 3 Refligght

Na de mislukte lancering op 28 oktober 2014 werd de Arkyd 3 Reflight met succes gelanceerd vanaf Cape Canaveral met een Falcon 9 v1.1 raket om 20.10 UTC.

 

De Arkyd 3 Reflight satelliet werd naar het ISS getransporteerd en daaraan bevestigd waarna na enkele maanden testen de minisatelliet op 16 juli 2015 de ruimte in werd gezet voor verdere testen.

 

Het doel van deze missie, van het commerciële Planetary Resources, is het onderzoeken van technologieën die nodig zijn voor het exploiteren van grondstoffen uit astroïden.

2015 – Progress M-27M

Progress M-27M lancering

De tweede vrachtvlucht dit jaar naar het ISS door de Russen met de 150ste Progress raket verliep niet zoals gepland op 28 april wanneer de Progress M-27M gelanceerd werd vanaf Baikonur Cosmodrome.

 

Tijdens de lancering treedt er een storing op in de bovenste trap van de raket en raakte deze hierdoor in een lage omloopbaan van de aarde. Het gevolg van de problemen was een ronddraaiend ruimtevaartuig wat niet bestuurd kon worden en werd beschouwd als verloren.

Progress M-27M

 

Op 8 mei verbrandt het ruimtevaartuig boven de Stille Oceaan.

2015 – Mexsat-1

Proton-M Briz-M lancering

Nog geen maand na de Progress M-27M gaat het weer mis tijdens een Russische lancering vanaf Baikonur Cosmodrome, dit keer met een Proton-M/Briz-M raket op 16 mei.

 

Aan boord van deze draagraket was de Mexicaanse communicatiesatelliet Mexsat-1, welke was verzekerd voor 390 miljoen dollar.

Ook hier waren er problemen met de derde trap van de raket en uiteindelijk verbrande deze geheel in de atmosfeer van de aarde.

Mexsat-1

2015 – X-37B

X-37B OTV-4

De X-37B is een onbemand ruimtevliegtuig dat verticaal werd gelanceerd op 20 mei door een Atlas-V 501 raket vanaf Cape Canaveral met codenaam AFSPC-5 en in een baan om de aarde werd gebracht.

 

Ook tijdens deze vierde lancering van dit type ruimtevliegtuig werden testen uitgevoerd voor de Amerikaanse US Air Force, deze testen moesten meer inzicht geven in ruimtevaarttechnologie.

 

Over deze missie zijn geen mededelingen gedaan, echter wordt ervan uitgegaan dat deze vlucht gebruikt werd voor militaire spionagedoeleinden. Op 7 mei 2017 voerde het ruimtevliegtuig na ruim 717 dagen op Kennedy Space Centre een automatische landing uit.

X-37B OTV-4

2015 – Falcon-9 v1.1

falcon-9 v1.1

Een Amerikaanse vracht lancering voor het ISS gingna een kleine twee minuten verloren op 28 juni. De Falcon-9 raket met aanduiding SpaceX CRS-7 werd gelanceerd vanaf Cape Canaveral.

 

De International Docking Adapter (IDA) was onderdeel van de aanwezige vracht in het ruimtevaartuig en is ook verloren gegaan.

IDA-1

2015 – New Horizons

Pluto New Horizons

De ruimtesonde New Horizons die in 2006 werd gelanceerd bereikt de dwergplaneet Pluto. Na ruim 9,5 jaar door de ruimte te hebben gereisd, scheert de sonde in juli op een afstand van 12.500km langs de dwergplaneet Pluto. De missie die voor dit ruimtevaartuig was weggelegd is het onderzoeken van de atmosfeer van Pluto en zijn manen. Daarnaast zal er onderzoek plaatvinden naar andere Kuipergordelobjecten.

 

Naarmate de sonde dichterbij kwam werden de foto’s duidelijker van deze dwergplaneet en ziet men in het oppervlak een silhouet van een hart verschijnen.

 

Op de foto’s die gemaakt zijn van zowel Pluto als de maan Charon zijn grote kraters zichtbaar geworden.

Pluto hart

2015 – Expeditie 44/45

Soyuz TMA-17M bemanning v.l.n.r: Kjell Lindgren, Oleg Kononenko en Kimiya Yui

Op 22 juli 21:02 UTC werd de Soyuz-TMA 17M gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden zes uur later aan de Rassvet module van het International Space Station.

 

De drie kosmonauten verlieten op 11 december weer het ISS en landden die dag veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r: Kjell  Lindgren, Oleg  Kononenko en Kimiya  Yui

2015 – S-cube

S-cube lancering

Op 19 augustus om 11:50 UTC werd een H-IIB raket gelanceerd vanaf Tanegashima Space Center met aan boord onder andere de Japanse S-cube mini satelliet. Deze satelliet werd naar het ISS gebracht van waaruit deze op 17 september de ruimte in werd gezet vanuit de Japanse Kibo module.

 

S-cube (Shooting Sensing Satellite) is een Japanse zogenaamde 3U Cubesat en observeert meteoren in een lage baan om de aarde.

S-cube

2015 – Expeditie 45/46

Soyuz TMA-17M bemanning v.l.n.r: Aidyn Aimbetov, Sergey Volkov en Andreas Mogensen

Op 2 september 04:37 UTC werd de Soyuz-TMA 18M gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden 2 dagen later aan de Poisk module van het International Space Station.

 

Twee van de drie kosmonauten blijven in het ISS, Sergey Volkov en twee kosmonauten van een vorige expeditie verlieten in de nacht 2 van maart 2016 het ISS en landden even later veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r: Aidyn  Aimbetov, Sergey  Volkov en Andreas  Mogensen

2015 – Long March 6

Long March 6

De eerste vlucht met een Long March 6 was op 19 september. De lancering vond plaats vanaf de lanceerbasis Taiyuan Satellite Launch Center in China om 23:01 UTC. Aan boord warentwaalf kleine satellieten en zijn allemaal met succes in een omloopbaan van de aarde gebracht.

 

Long March 6 was de eerste van een aantal nieuwe draagraketten van het Chinese ruimtevaartprogramma. De Chinezen schakelden over van giftige drijfgassen naar een combinatie van kerosine en vloeibare zuurstof voor de voorstuwing

Long March 6 lancering

2015 – Long March 11

Long March 11

Binnen een week lanceerde China een nieuwe raket, dit keer ging het om de Long March 11 en werd gelanceerd op 25 september om 01:41 UTC vanaf Jiuquan Satellite Launch Center. Net als de Long March 6 was deze raket een test voor het overschakelen van giftige drijfgassen naar een combinatie van kerosiene en vloeibare zuurstof voor de voorstuwing. Deze draagraket werd ontworpen voor het omhoog brengen van kleine ladingen.

2015 – AstroSat

AstroSat lancering

Een PSLV-C30 raket heeft het eerste ruimteobservatorium uit India op 28 september in een baan om de aarde gebracht vanaf lanceerbasis Satisch Dhawan Space Center in India. Het land beschikt al over aardobservatoriums maar deze satelliet kijkt richting deep space. Hiervoor zijn verschillende instrumenten aanwezig zoals x-ray sensoren en ultraviolet telescopen om het lichtspectrum te onderzoeken.

AstroSat

2015 – Water op Mars

Water op Mars

Onderzoekers van de ruimtevaartorganisatie NASA maken op 28 september bekend gemaakt bewijs te hebben gevonden dat er vloeibaar water stroomt op de planeet Mars. Het zou hierbij gaan om water met een hoeveelheid zout erin dat in combinatie een lager smeltpunt heeft en zodoende vloeibaar is in bepaalde omstandigheden.

 

De verschijnselen zijn aangetroffen op steile kraterwanden in de zomermaanden van de planeet en zijn van korte duur omdat het water op Mars snel verdampt. Wat overblijft, een landschapsverandering met sleuven waar vloeibaar water heeft gelopen.

2015 – SPARK

SPARK

De SPARK (Space Payload Assist Rocket – Kauai) ook wel Super Strypi genoemd wred voor het eerst gelanceerd vanaf Pacific Missile Range Facility om 03:45 UTC.

 

De raket werd ontworpen om minisatellieten in een lage baan om de aarde te brengen en is een doorontwikkeling van de Strypi-raket die in de zestiger jaren werd ontwikkeld om kernwapens te testen. De doorontwikkeling viel tijdens deze eerst lancering tegen en was geen succes omdat de vol belaste raket begon te tuimelen snel nadat deze was gelanceerd. De US Air Force liet een bericht uitgaan dat de lancering mislukt was kort nadat de raket was opgestegen.

 

SPARK
SPARK

2015 – EKS

EKS1 lancering

Op 17 november 06:33 UTC werd de eerste EKS satelliet gelanceerd vanaf Plesetsk Cosmodrome. EKS staat voor Edinaya Kosmicheskaya Sistema en betekend Unified Space System, dit systeem is een Russische ontwikkeling van het vroegtijdige waarschuwingssysteem en is de opvolger van US-KMO en US-K satellieten van het Oko-programma. Deze satellieten identificeren ballistische raketlanceringen vanuit de ruimte en leveren data aan vroege waarschuwingsradars. Zodat er vroegtijdig gewaarschuwd wordt voor een nucleaire aanval en verschaft informatie aan het A-135 raketafweersysteem dat Moskou beschermt, evenals ander Russische raketverdedigings- en tegenaanvalsystemen.

EKS1

2015 – Lisa Pathfinder

LISA Pathfinder

LISA Pathfinder was een ESA ruimtevaartuig dat werd gelanceerd op 3 december 04:04 UTC vanaf Guiana Space Centre aan boord van de VEGA raket met vluchtnummer VV06. Het doel van deze missie was het testen van technologieën die nodig zijn voor de Laser Interferometer Space Antenna (LISA) en of de LISA-missie haalbaar is. Dit onderzoek heeft aangetoond dat de LISA-missie haalbaar is.

 

LISA is een observatorium van de ESA dat zwaartekrachtgolven gaat onderzoeken en staat gepland voor een lancering in 2034.

Met deze technologie, die voor het eerst in de ruimte zal plaatsvinden, worden de zwaartekrachtgolven gedetecteerd en kan nagegaan worden of de stelling van Einstein in zijn algemene relativiteitstheorie correct is.

2015 – MinXSS-1

MinXSS-1

De MinXSS-1 (Miniature X-ray Solar Spectrometer) is ontworpen, gebouwd en geëxploiteerd door studenten van de University of Colorado Boulder en werd op 6 december gelanceerd om 21:44 UTC vanaf Cape Canaveral en op 16 mei 2016 vanuit het ISS de ruimte in gezet.

 

De satelliet doet onderzoek naar de röntgenstraling van de zon daar waar de te verwachten zonnevlammen concentratie het grootst is en welke ook van invloed zijn op de ionosfeerchemie van de aarde. De meetdata wordt gebruikt als input voor de modellen van de bovenste atmosfeer van de aarde.

2015 – Expeditie 46/47

Soyuz TMA-19M bemanning v.l.n.r.: Timothy Kopra, Yuri Malenchenko en Timothy Peake.

Op 15 december 11:03 UTC werd de Soyuz-TMA 19M gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden zes uur later aan de Rassvet module van het International Space Station.

 

De drie kosmonauten verlieten op 18 juni weer het ISS en landden die dag veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Timothy  Kopra, Yuri  Malenchenko en Timothy  Peake.

2015 – DAMPE

DAMPE lancering

Op 17 december om 00:12 UTC lanceerden de Chinezen vanaf lanceerbasis Jiuquan Satellite Launch Center de satelliet DAMPE (Dark Matter Particle Explorer). Dit is een ruimtetelescoop dat onderzoek doet naar de kosmische straling en fotonen van hoge energie en moet bijdragen aan de kennis van donkere materie.

 

De satelliet van de Chinese Academy of Sciences (CAS) heeft als bijnaam Wukong en is vernoemd naar de mythologische apenkoning Sun Wukong en is het eerste Chinese ruimteobservatorium.

DAMPE

2015 – Progress-MS 01

Progress-MS 01

De Russen lanceren een nieuw type vrachtruimteschip om het ISS te bevoorraden op 21 december om 10:27 UTC vanaf Baikonur Cosmodrome en na twee dagen koppelde het aan de Piris module van het ISS.

 

Het ruimteschip Progress MS is voornamelijk vernieuwd op het gebied van de elektronica en communicatieapparatuur.

 

Na 192 dagen op 2 juli 2016 vertrok de Progress MS-01 en verbrande in de aardse atmosfeer.

2015 – SpaceX Falcon 9

Op 22 december werd een Falcon 9 raket gelanceerd vanaf Cape Canaveral met elf Orbcomm tweede generatie satellieten. De lancering verliep vlekkeloos en nadat de tweede trap was losgekoppeld begon voor het eerst in de geschiedenis de gecontroleerde landing van de eerste trap op aarde. Normaliter gaan deze delen verloren en storten neer in de oceaan.

 

Na een koprol van de eerste trap kwam dit deel van de raket weer richting aarde en er ontvouwde zich een landingsgestel om te landen. Na nog geen tien minuten is er een geslaagde landing van de eerste trap op negen kilometer afstand vanaf de lanceerplaats.

 

De elf satellieten werden daarna met succes in een baan om de aarde gebracht.

 

Falcon 9 landing
Falcon 9 geland

 

 

 

2016 – Jason-3

SpaceX lanceerde vanaf Vandenberg Airforce Base op 17 januari voor het laatst de Falcon-9 v.1.1 raket versie met de aardobservatiesatelliet Jason-3 als vracht. Deze satelliet observeert de oceanen op oppervlakte topografiemetingen, oceaancirculatie en zeespiegel veranderingen.

 

Het is een internationale satelliet die door drie operators gebruikt wordt, de Franse ruimtevaartorganisatie CNES, de Amerikaanse NOAA en de Europese Eumetsat.

 

De lancering verliep zoals gepland en de zachte test landing van deze Falcon-9 raket mislukt omdat een poot van het landingsgestel bezweek, waardoor de raket explodeerde op een autonomus spaceport drone ship “Just Read the Instructions 2”.

 

Jason-3
SpaceX drown ship
Landing Falcon-9 SpaceX

2016 – Kwangmyŏngsŏng-4

kwangmyongsong-4 lancering
lanceerbasis kwangmyongsong-4

De lancering van de aardobservatiesatelliet Kwangmyŏngsŏng-4 van Noord-Korea op 7 februari om 00:30 UTC, vanaf Sohae Space Center, deed veel stof opwaaien in de wereld. Volgens Noord-Korea ging het om een satelliet terwijl de Amerikanen en zijn bondgenoten ervan uitgingen dat het een test is van een langeafstandsraket.

 

De lancering was direct een signaal van de machthebber naar zowel het buurland China en de Verenigde Staten, de lancering vond namelijk plaats aan de vooravond van het Chinese nieuwjaar en de Super Bowl in de Verenigde Staten.

 

In het begin tuimelde de satelliet in een baan om de aarde, in een latere melding werd gezegd dat dit onder controle was en op 22 februari melde het Russische nieuwsagentschap dat volgens het ruimtecontrole centrum van Rusland de satelliet in een baan om de aarde was gebracht en functioneerde zoals bedoeld was.

2016 – ExoMars

ExoMars lancering
EDM en Schiaparelli

In oktober is de ExoMars aangekomen bij de planeet Mars welke op 14 maart werd gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. Dit programma van de ESA bestaat uit twee missies, de orbiter en de landingsmodule.

 

De Trace Gas Orbiter (TGO) wordt in een baan om de planeet gebracht en zal onder meer het methaan in de atmosfeer meten en zal als communicatiesatelliet gaan fungeren tussen de landingsmodule en Aarde.

 

De Entry, Decent and landing demonstrator Module (EDM), ook wel Schiaparelli genoemd, ging een experimentele landing uitvoeren in een Marsseizoen waar veel stofstormen voorkomen. De bedoeling was dat de EDM windsnelheden ging meten en onderzoek doen naar elektrisch geladen deeltjes in de atmosfeer, echter de landingsmodule sloeg te pletter.

2016 – Expeditie 47/48

Bemanning Soyuz TMA 20 v.l.n.r.: Jeffrey Williams, Aleksey Ovchinin en Oleg Skripochka.

Op 18 maart 21:26 UTC werd de Soyuz-TMA 20 gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome. De aan boord zijnde drie kosmonauten koppelden zes uur later aan de Poisk module van het International Space Station.

 

De drie kosmonauten vertrekken na ruim vijf en een halve maand op 6 september weer het ISS en landden in de nacht van 7 september veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

 

Foto v.l.n.r.: Jeffrey  Williams, Aleksey  Ovchinin en Oleg  Skripochka.

2016 – SpaceX Falcon 9 FT / BEAM

De lancering van de Falcon 9 FT raket met de vracht missie CRS-8 naar het ISS verliep op 8 april volgens plan. De vrachtmodule Dragon was zondag 10 april gekoppeld aan de ISS module Harmony en op dat moment waren er zes verschillende modules aan het ISS gekoppeld.

 

Aan boord van de vrachtmodule was de experimentele opblaasbare leefomgeving Bigelow Expandable Activity Module (BEAM). De BEAM werd op 16 april gemonteerd aan het ISS en is onder druk gezet op 28 april, de test zal ten minste tot 2020 lopen.

 

Na enkele mislukte pogingen om de eerste trap van de raket op een Autonomous Spaceport Drone Ship te laten landen is nu wel perfect verlopen. Het is voor het eerst in de geschiedenis dat een draagraket terugkeert op zee, de eerste trap land op “Of Course I Still Love you”.

 

BEAM
Falcon-9 CRS-8 lancering
Falcon-9 CRS-8 landing
Falcon-9 CRS-8 landing

2016 – Vostochny

Vostochny-lancering

 

 

Poetin bezoekt Vostochny

 

Na het uiteenvallen van de U.S.S.R in 1991 kwam de hoofdlanceerbasis Baikonur Cosmodrome in handen van de Kazachstan. De Russen konden wel gebruik blijven maken van de lanceerbasis. In 2011 begon de bouw van de nieuw lanceerbasis in Vostochny en na vijf jaar bouwen vond de eerste lancering op 28 april plaats.

 

De locatie van Vostochny, wat in Russisch “oosten” betekend ligt dan ook in het oosten van het land gelegen bij een oude lanceerbasis genaamd Svobodny.

 

De eerste lancering vanaf deze basis liep een kleine vertraging op doordat op 27 april de lanceerprocedure werd afgebroken. Vierentwintig uur later werd de Soyuz-2.1a/Volga zonder problemen gelanceerd.

Vostochny

 

2016 – Long March 7

Long March 7

China lanceerde op 25 juni een nieuw type raket, de Long March 7 wat een medium type raket is en het gat tussen de heavy-lift Long Mach 5 en de small-mid cargo Long March 6 opvult. Dit type past in de nieuwe lijn van Chinese rakketen waarbij wordt overgeschakeld van giftige drijfgassen naar een combinatie van kerosiene en vloeibare zuurstof voor de voorstuwing.

 

Het was ook de eerste lancering van Wenchang Satellite Launch Center wat nu de zuidelijkste basis van de vier lanceerbasissen is geworden. De lanceerbasis ligt 19 graden noordelijk van de evenaar en dat is nodig om meer lading te kunnen lanceren in de toekomst voor de bemande ruimtevluchten, het Chinese ruimtestation en de verkenning van deep space.

Wenchang Satellite Launch Center
Long March 7 lancering

2016 – Expeditie 48/49

Soyuz MS-01 bemanning v.l.n.r.: Anatoli Ivanishin, Kathleen Rubins en Takyua Onishi.

Foto v.l.n.r.: Anatoli Ivanishin, Kathleen Rubins en Takyua Onishi

De eerste lancering van de vernieuwde bemande Soyuz-MS 01 raket werd gelanceerd vanaf Baikonur Cosmodrome op 7 juli. 

 

Het nieuwe ruimtevaartuig Soyuz MS  is een upgrade van de Soyuz TMA waarvan het radiosysteem is vervangen door een geïntegreerd commando en telemetriesysteem met een extra telemetriekanaal. Hierdoor is een verbeterde radiodekking mogelijk met de relais satellieten Luch-5.

Tevens is het systeem voor rendez-vous en koppelen met het ISS verbeterd, ook het analoge tv-systeem is vervangen door een digitaal systeem.

 

Alle apparatuur heeft goed gefunctioneerd tijdens de vlucht en veel van de nieuwe technische oplossingen in het ontwerp worden gebruikt voor de nieuwe generatie CTS (Crew Transportation Spacecraft) wat momenteel ontwikkeld wordt door RSC Energia.

Soyuz MS-01

2016 – IDA-2

De lancering van de Falcon 9 FT raket met de vracht missie CRS-9 naar het ISS verliep op 18 juli zonder problemen. De vrachtmodule Dragon werd op 20 juli gekoppeld aan de ISS module Harmony.

Aan boord van de vrachtmodule was de koppelings-module IDA-2 (International Docking Adapter) voor het International Space Station  en is de vervanger van de IDA-1 die verloren ging bij de lancering. De IDA-2 werd tijdens een ruimtewandeling op 19 augustus bevestigd aan de PMA-2 van de Harmony module.

IDA-2
IDA-2

2016 – OSIRIS-REx

NASA lanceerde op 8 september de OSIRIS-REx oftewel Origins, Spectral Intepretation, Resource Identification, Security, Regolith Explorer wat een langdurige missie is van onderzoek naar een astroïde met als hoogtepunt een sample return mission.

 

Het ruimtevaartuig kwam in een baan om astroïde 101955 Bennu op 31 december 2018 na een ruimtereis van ongeveer twee jaar. Als eerste werd het oppervlak in kaart gebracht waarna een geschikte locatie werd gezocht om zo een monster te kunnen nemen van deze astroïde en terug te brengen naar de aarde voor verder onderzoek.

 

Dat deze astroïde is uitverkoren voor onderzoek is dat deze bestaat uit koolstof houdende materialen, wat een element is in organische moleculen die nodig zijn geweest voor het leven en bij de vorming van de planeet Aarde.

2016 – Tiangong-2

Tiangong-2
Shenzhou 11 bemanning v.l.nr.: Jing Haipeng en Chen Dong.

China lanceerde op 15 september haar tweede ruimtelaboratorium, de Tiangong-2 vanaf Jiuquan Satellite Launch Center. Het laboratorium was niet bedoeld als permanent ruimtestation maar deed dienst als onderzoekslaboratorium voor het te bouwen Chinese ruimtestation wat in de planning staat om in 2023 te worden gelanceerd.

 

Een maand nadat het ruimtelaboratorium in een baan om de aarde was gebracht koppelde Shenzhou-11 aan die op 16 oktober werd gelanceerd vanaf Jiuquan Satellite Launch Center, met aan boord twee taikonauten Jing Haipeng en Chen Dong die net als het laboratorium zijn gelanceerd met een Long March 2F raket.

 

Na ruim drie jaar was China weer als bemande natie in de ruimte en de dertig dagen die de taikonauten doorbrachten in de Tiangong-2 werden benut voor wetenschappelijk onderzoek. Op 17 november kwam de Shenzhou-11 los van het ruimtelaboratorium om even later veilig te landden in Binnen Mongolië wat een autonome regio is in het noorden van China.

 

Het ruimtestation werd op 19 juli 2019 gecontroleerd richting de aarde gestuurd en stortte neer in de Stille Oceaan.

 

Foto v.l.nr.: Jing Haipeng en Chen Dong.

2016 – Antares 230

Antares 230

Op 17 oktober 23:45 UTC werd de eerste Antares 230 gelanceerd vanaf Mid-Atlantic Regional Spaceport.

 

De tweetrapsraket is ontwikkeld om het Cygnus vracht-ruimtevaartuig te lanceren naar het International Space Station als onderdeel van het NASA COTS (Commercial Orbital Transportation Services) en CRS (Commercial Resupply Services) programma.

 

Aan boord van de raket was de Cygnus CRS 5 met vracht voor het International Space Station.

2016 – Expeditie 49/50

Bemanning Soyuz MS 02 v.l.n.r.: Robert Kimbrough, Sergey Ryzhikov en Andrei Borisenko.

Op 19 oktober 08:05 UTC werden er drie kosmonauten gelanceerd met de Soyuz-MS 02 vanaf Baikonur Cosmodrome. Na tweedagen koppelde het ruimtevaartuig aan de koppelingsmodule Poisk van het International Space Station.

 

Na een verblijf ongeveer een half jaar verlieten de kosmonauten het ISS op 10 april 2017. Tijdens de laatste fase van de landing viel er op een hoogte van ongeveer 8 kilometer gedeeltelijk de druk weg. Dit leverde geen gevaar op voor de bemanning en landden veilig enkele uren later op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Robert  Kimbrough, Sergey  Ryzhikov en Andrei  Borisenko.

2016 – Long March 5

Long March 5

Voor de tweede keer dit jaar lanceerde China een nieuw type raket, dit maal de Long March 5 welke werd gelanceerd op 3 november 12:42 UTC vanaf Wenchang Satellite Launch Center.

 

Er zijn op dit moment twee Long March 5 type gepland een met een laadvermogen van 25.000 kilo voor de LEO (Low Earth Orbit) baan en het andere type voor de GTO (Geostationary Transfer Orbit) baan met een laadvermogen van 14.000 kilo.

Dit type raket kan vergeleken worden met de Delta IV Heavy van de Amerikanen.

2016 – Expeditie 50/51

Peggy Whitson
Peggy Whitson
Soyuz MS-03 bemanning vl.n.r.: Thomas Pesquet, Oleg Novitskiy en Peggy Whitson.

Op 17 november 2016 werd de astronaute Peggy Whitson voor de derde keer gelanceerd naar het International Space Station. Haar eerste lancering vond plaats op 5 juni 2002 met de Space Shuttle Endeavour STS-111. Tijdens deze ISS Expeditie-5 maakt zij één ruimtewandeling (EVA) van bijna vier en een half uur.

 

De tweede ISS Expeditie-16 startte op 10 oktober 2007 vanaf lanceerbasis Baikonur Cosmodrome waar ze tijdens de missie vijf keer een EVA maakte en 35 uur en 21 minuten buiten het ISS verbleef.

 

Haar nummer drie ISS Expeditie-50 ging de geschiedenisboeken in, want op 31 maart 2017 deed ze voor de achtste keer een stap in de ruimte en bracht zij hiermee drie records op haar naam. Een voor de oudste vrouw (57 jaar) die een EVA uitvoerde, één voor het aantal vrouwelijke ruimtewandelingen (8 EVA’s) en één voor het aantal uren in de ruimte van vrouwen namelijk 53 uur en 22 minuten.

 

Tijdens ISS Expeditie-16 in 2007 was ze commandant van het station en heeft het commando van ISS Expeditie-51 overgenomen waarmee Peggy Whitson de eerste vrouw was die tweemaal commandant was van het International Space Station.

 

De lancering van Expeditie 50 was vanaf Baikonur Cosmodrome op 17 november om 20:17 UTC en koppeldeSoyuz-MS 03 twee dagen later aan de ISS module Rassvet. Peggy Whitson bleef aan boord van het ruimtestation ISS terwijl de andere kosmonauten veilig landden op 2 juni 2017 op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto vl.n.r.: Thomas  Pesquet, Oleg  Novitskiy en Peggy  Whitson.

 

 

 

2017 – SS-520

SS-520 lancering

Hoewel de SS-520 raket al op 5 februari 1998 voor het eerst met succes werd gelanceerd was het op 14 januari voor het eerst dat de SS-520 raket een orbitale lancering zou maken, echter door het ontbreken van telemetrie van de raket werd de lancering afgebroken en als mislukt beschouwd.

 

Aan boord van deze derde SS-520 raket was de minisatelliet TRICOM-1 welke ook verloren ging en belande in de oceaan in de veilige zone van de lanceerbasis Uchinoura Space Center.

2017 -Kaituozhe-2

Kaituozhe-2 lancering

China lanceerde de eerste Kaituozhe-2 raket op 3 maart om 23:53 UTC vanaf Jiuquan Satellite Launch Center.

 

Deze raket is een drietrapsraket  die een lading van 800 kilogram in een lage baan om de aarde kan brengen. Aan boord was de Tiankun-1 satelliet die nieuwe technologieën in de ruimte test.

2017 – CXBN-2

CXBN

Op 18 april werd de Cosmic X-ray Background Nanosatellite 2 (CXBN-2) gelanceerd om 15:11 UTC vanaf Cape Canaveral en werd op 15 mei 2017 vanaf het ISS in de ruimte gezet. De CXBN-2 satelliet maakt deel uit van het NASE ElaNa programma en is een coöperatieve nanosatellietmissie met het doel nauwkeurige metingen te maken van de kosmische achtergrondröntgenstraling in het bereik van 30-50 keV. De missie richt zich op een fundamentele wetenschapsvraag die centraal staat in ons begrip van de structuur, oorsprong en evolutie van het universum door mogelijk inzicht te verschaffen in de achtergrondstraling met hoge energie.

 

De CXBN-2 is een low-cost CubeSat-missie en is gewijd aan het observeren van verbeterde metingen van de extragalactische DXRB (Diffuse X-Ray Background) met een nieuw gammastralingsdetectorsysteem op basis van een CZT (Cadmium Zinc Telluride) -array. De DXRB-metingen hebben het potentieel om inzicht te verschaffen in de onderliggende fysica van het vroege universum.

2017 – Expeditie 51/52

Soyuz MS-04 bemanning v.l.n.r.: Fyodor Yurchikhin en Jack Fisher.

Een Soyuz-FG raket werd vanaf Baikonur Cosmodrome op 20 april om 07:13 UTC met aan boord twee kosmonauten gelanceerd en op wegging naar het International Space Station.

 

Vlucht Soyuz MS-04 koppelde aan de ISS-module Poisk zes uur later en verliet het ISS weer op 2 september waarna deze een geslaagde landing maakt op de Steppe van Kazachstan.

 

Kosmonaut Peggy Whitson die al een langere tijd verbleef in het ISS gaat mee terug als landingsbemanning.

 

Foto v.l.n.r.: Fyodor  Yurchikhin en Jack  Fisher.

2017 – Tianzhou-1

Tianzhou 1 lancering
Tianzhou 1

Tianzhou-1 is de debuutmissie van onbemande vracht ruimtevaartuigen van de Tianzhou klasse. Het vracht ruimtevaart was ontwikkeld als onderdeel van het bemande ruimteprogramma van China en Tianzhou betekent ‘hemels schip’ in het Chinees. Op 20 april om 19:41 UTC werd het ruimtevaartuig gelanceerd vanaf Wenchang Satellite Launch Center door een Long March 7 raket.

Het koppelde driemaal met succes aan het ruimtestation Tiangong-2 dat was op 22 april, 15 juni en 12 september. Tianzhou 1 verbrande in de atmosfeer op 22 september na een reeks gecontroleerde remmanoeuvres van de  grondleiding.

2017 – Electron

Eerste Electron lancering

De lancering op 25 mei van de eerste Electron raket vanaf Rocket Lab Launch Complex 1 om 04:20 UTC bereikte de ruimte maar kwam niet in een baan om de aarde door communicatie problemen en werd daardoor als mislukt aangemerkt.

Electron is tweetraps draagraket met een optionele derde trap en was ontwikkeld door het Amerikaanse ruimtevaartbedrijf Rocket Lab om in het commerciele kleine satellietlanceringssegment  (CubeSats) te voorzien.

Het Amerikaanse bedrijf heeft gekozen voor een lanceerbasis in Nieuw-Zeeland en daardoor werd het de eerste keer dat er een raket van Nieuw-Zeelandsgrondgebied de ruimte in werd geschoten.

2017 – NICER

NICER

Op 3 juni 21:07 UTC werd het ISS instrument Neutron star Interior Composition Explorer (NICER) gelanceerd met een Falcon 9 FT raket vanaf Kennedy Space Center. NICER, ook bekend als NICER / SEXTANT (Station Explorer voor X-ray Timing and Navigation Technology), maakte onderdeel uit van de vrachtmissie Dragon CRS-11 welke een paardagen later aankoppelde aan ISS module Harmony. Nadat de vrachtmodule was gekoppeld aan het ISS is NICER verplaats en gemonteerd op het ELC-2 platform van het  ISS.

Deze NASA Explorer missie is gewijd aan de studie van de buitengewone zwaartekracht, elektromagnetische en nucleaire-fysica omgeving van neutronensterren en zal de exotische toestanden van materie in deze sterren verkennen, waar de dichtheid en de druk hoger zijn dan in atoomkernen.

2017 – GSLV MK III

GSLV MK III lancering

Om 11:58 UTC  op 5 juni werd de eerste orbitale lancering van de GSLV MK III raket uitgevoerd vanaf Satish Dhawan Space Centre. Aan boord was de communicatiesatelliet GSAT-19 welke in en geostationaire baan werd gebracht.

De GSLV MK III ook wel Launch Vehicle Mark 3 (LVM3) genaamd is een drietrapsraket ontwikkeld door de Indiase ruimtevaartorganisatie ISRO en bediend het middensegment van de lanceerraketten wat ligt tussen de 2000 en 20000 kilogram vracht. De raket is niet alleen ontworpen voor het lanceren van vracht maar is ook te gebruiken voor bemande missies van het Indiase bemande ruimtevaartprogramma (HSP).

 

Voorafgaand aan deze eerste orbitale lancering was een sub-orbitale testvlucht op 18 december 2014 met de CARE (Crew Module Atmospheric Re-entry Experiment).

2017 – HXMT

HXMT

De Hard X-ray Modulation Telescope (HXMT) is de eerste Chinees röntgen ruimte telescoop wat werd gelanceerd op 15  juni 03:00 UTC vanaf Jiuquan Satellite Launch Center met een Long March 4B raket.

De telescoop observeert zwarte gaten, neutronensterren en actieve sterrenstelsels op het gebied van röntgen- en gammastraling. De belangrijkste wetenschappelijke doelstellingen zijn:

  • Het Galactische vlak scannen om nieuw tijdelijke bronnen te vinden en de bekende variabele bronnen te bewaken;
  • Om röntgendubbelsterren te observeren om de dynamiek en het emissiemechanisme te bestuderen in sterke zwaartekracht of mechanische velden;
  • Om gammastraal uitbarstingen te vinden en te bestuderen.

2017 – Max Valier Sat

Max Valier Sat

Een Indiase PSLV-XL raket werd op 23 juni 03:59 UTC gelanceerd vanaf Satish Dhawan Space Centre met aan boord een nanosatelliet genaamd Max Valier Sat. Deze satelliet van nog geen 16kg herbergt een kleine röntgentelescoop waarmee amateurastronomen voor het eerst de hemel in röntgengolflengte kunnen zien.

De telescoop is een samenwerking tussen de technische school Max Valier in Bozen Bolzano, de technische school MERAN in Merano Bolzano en de amateurastronomen van het Max Valier observatorium in de buurt van Bozen Italië.

Naast deze telescoop is deze satelliet voorzien van GPS-ontvanger, een CMOS-camera en een AIS-ontvanger.

2017 – Simorgh

Simorgh lancering

Na een sub-orbitale test lancering op 19 april 2016 werd voor het eerst een orbitale lancering op 27 juli vanaf Semnan Launch Center uitgevoerd met de Simorgh raket, echter de lancering mislukte.

Deze tweetrapsraket bevat mogelijk een derde trap en bevat waarschijnlijk Noord-Koreaanse technologie gebaseerd op de Unha-raket.

 

De raket is 25 meter hoog en kan een lading van 350 kilogram in een lage baan om de aarde brengen.

 

Deze lancering van de Simorgh, betekend “phoenix”,  viel samen met de heropening van het vergrote Semnan Launch Center, ook wel Khomeini Space Center genoemd.

2017 – Expeditie 52/53

Soyuz MS-05 bemanning v.l.n.r.: Paolo Nespoli, Sergey Ryazansky en Randolph Bresnik.

Een Soyuz-FG raket werd vanaf Baikonur Cosmodrome op 28 juli om 15:41 UTC met aan boord drie kosmonauten gelanceerd en op wegging naar het International Space Station.

 

Vlucht Soyuz-MS 05 koppelde aan de ISS-module Rassvet zes uur later en verliet het ISS weer op 14 december waarna deze een geslaagde landing maakt op de Steppe van Kazachstan.

 

 

Foto v.l.n.r.: Paolo  Nespoli, Sergey  Ryazansky en Randolph  Bresnik.

2017 – Expeditie 53/54

Soyuz MS-06 bemanning v.l.n.r.: Joseph Acaba, Alexander Misurkin en Mark Vande Hei.

Een Soyuz-FG raket werd vanaf Baikonur Cosmodrome op 12 september om 21:17 UTC met aan boord drie kosmonauten gelanceerd en op wegging naar het International Space Station.

 

Vlucht Soyuz-MS 06 koppelde aan de ISS-module Poisk zes uur later en verliet het ISS weer op 28 februari 2018 waarna deze een geslaagde landing maakt op de Steppe van Kazachstan.

 

 

Foto v.l.n.r.: Joseph  Acaba, Alexander  Misurkin en Mark  Vande Hei.

2017 – Minotaur-C-XL 3210

Minotaur-C XL 3210 lancering

De Minotaur-C-XL 3210 werd op 31 oktober om 21:37 UTC gelanceerd vanaf Vandenberg Air Force Base. Deze viertrapsraket werd voor het eerst in 1994 gelanceerd als Taurus en van de tien lanceringen die er hebben plaatsgevonden zijn er drie mislukt, waarvan de laatste twee lanceringen in 2009 en 2011.

Na vernieuwing van de avionica werd de raket in 2014 omgedoopt naar Minotaur-C (Commercial).

 

De tien aan boord zijnde satellieten, zesmaal Sky Sat & viermaal Flock-3m, werden met succes in een omloopbaan van de aarde gebracht.

2017 – Expeditie 54/55

Soyuz MS-07 bemanning v.l.n.r.: Norishige Kanai, Anton Shkaplerov en Scott Tingle.

Een Soyuz-FG raket werd vanaf Baikonur Cosmodrome op 17 december om 07:21 UTC met aan boord drie kosmonauten gelanceerd en op wegging naar het International Space Station.

 

Vlucht Soyuz-MS 07 koppelde aan de ISS-module Rassvet 2 dagen later en verliet het ISS weer op 3 juni 2018 waarna deze een geslaagde landing maakt op de Steppe van Kazachstan.

 

 

Foto v.l.n.r.: Norishige  Kanai, Anton  Shkaplerov en Scott  Tingle.

 

 

2018 – Astronomiesatellieten

PicSat

Boven PicSat – Onder Tyvak 61C

Tyvak 61C

India lanceerde vanaf lanceerbasis Satish Dhawan een PSLV-XL raket op 12 januari met aan boord 32 mini-satellieten waaronder twee die onderzoek doen op het gebied van de astronomie, het zijn de Franse PicSat en de Amerikaanse Tyvak 61C astronomiesatellieten.

 

De PicSat is ontwikkeld voor het meten van bewegingen van exoplaneten die voor een ster langs gaan. Het hoofddoel van deze missie is het bestuderen van planeet Beta Pictoris b die zijn ster Beta Pictoris passeert, welke was ontdekt door het team van Anne-Marie Lagrange met behulp van ESO’s Very Large Telescope (VLT) in Chili.

 

De minisatelliet Tyvak 61C heeft een telescoop aan boord van slechts 8,5 centimeter om het optisch telescoopsysteem te testen wat gebruikt kan worden voor aard- en ruimtebewaking en het catalogiseren van variabiliteit van lichtgevende sterren.

 

2018 – Electron/Curie

Electron/Curie lancering

Op 21 januari werd de eerste Electron/Curie om 01:30 UTC vanaf Rocket Lab Launch Complex 1 gelanceerd. Deze raket heeft een drietrapsraket en geeft de mogelijkheid om de satellieten in verschillende banen om de aarde te plaatsen in minder tijde en ook nauwkeuriger.

 

Deze tweede lancering van een Electron raket was ook de eerst geslaagde3 lancering.

2018 – Falcon Heavy

Het Amerikaanse ruimtevaartbedrijf SpaceX van Elon Musk lanceerde op 6 februari 20:45 uur UTC vanaf Kennedy Space Center de nieuwe commerciële draagraket Falcon Heavy welke op dit moment de krachtigste raket is. Deze herbruikbare raket beschikt over twee boosters en een eerste trap die kunnen landen. Tijdens deze testvlucht landen de twee boosters op Landing Zone-1 en Landing Zone-2, helaas mislukte de landing van de eerste trap op het drone-schip.

 

Tot nu toe werd er veelal gebruikgemaakt van beton als proeflading, maar Elon Musk zou Elon Musk niet zijn om iets anders te lanceren en inderdaad aan boord van de raket was een auto de Tesla Roadster, welke in een baan om de aarde werd gebracht.

Hierna ontbrande de tweede trap nogmaals om in een elliptische baan te komen. In deze baan werd getest of de aanwezige elektronica de straling van de Vanallengordels kon weerstaan. En na twee omloopbanen werd de tweede trap voor een derde keer tot ontbranding gebracht zodoende in de Hohmannbaan langs de planeet Mars en de aarde te brengen. Deze ontbranding was groter dan verwacht waardoor de lading in andere baan om de zon werd gebracht die door de Planetoïdengordel gaat.

 

De muziek die uit de speakers komt van de Tesla is wel heel toepasselijk, Space Oddity van David Bowie en voor de liefhebbers draait er de sciencefictionfilm aan boord, The Hitchker’s Guide to the galaxy.

Falcon Heavy lancering
Flacon Heavy booster landing
Falcon Heavy Starman

2018 – TESS

TESS

De NASA ruimtetelescoop TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) is ontwikkeld voor het opsporen van exoplaneten en werd gelanceerd op 18 april vanaf Cape Canaveral.

 

Het ontdekken van deze exoplaneten gaat via de transitiefotometrie methode, dit houdt in dat de lichtkracht van een ster afneemt zodra een ruimtelichaam die ster passeert. De ruimtetelscoop bestrijkt de gehele sterrenhemel en bereikt daarmee een gebied wat 400 keer zo groot is als die van de Kepler-ruimtetelescoop. Na verwachting worden er ruim 20.000 exoplaneten ontdekt, waaruit een selectie van exoplaneten wordt gemaakt voor nauwkeurige observatie door zowel de toekomstige James Web-ruimtetelescoop als de opvolger van de Hubble-ruimtetelscoop.

2018 – InSight-MarCO

InSight-lancerring
InSight-lander
MarCO

NASA lanceerde op 5 mei vanaf Vandenberg Airforce Base twee minisatellieten MarCO-A, MarCO-B en de Marslander InSight naar de planeet Mars welke onderdeel zijn van het Discovery programma.

InSight, wat staat voor Interior Exploratin using Seismic Investigation, Geodesy and Heat Transport, gaat voor het eerst bevingen meten en de temperatuur onder het oppervlak van de rode planeet.

 

Hoewel er in het verleden seismologisch onderzoek is uitgevoerd, is dit eigenlijk de eerste missie buiten de Aarde dat er echt seismologisch onderzoek wordt verricht op een hemellichaam. Seismische missies op de maan gaven te weinig bruikbare data en twee Marslanders Viking-1 en Viking-2 hadden wel instrumenten aan boord maar dan op de landers en gingen niet de Marsbodem in om seismische gegevens te verzamelen.

 

Deze Marslander is een gelijkenis van de Phoenix Marslander die in 2008 op Mars onderzoek deed, het grote verschil tussen deze twee Marslanders is dat de InSight een seismometer SEIS (Seismic Experiment for Interior Structure) gebruikt en geen schep zoals de Phoenix. De InSight maakte op 26 november 2018 een geslaagde landing op Mars in Elysium Planitia, een paar honderd kilometer afstand van de rondrijdende rover Curiosity. Na de landing heeft het nog even geduurd voordat alle instrumenten gebruiksklaar waren, op 12 februari was de lander volledig operationeel. Op 2 maart 2019 ging de HP3 (Heat Flow and Physical Properties Package) de grond in en een paar dagen later op 7 maart stopte de probe op ongeveer 30cm, mogelijk is de probe op een steen gestoten. Als de probe zo’n 3 meter de bodem in is gegaan kan het wetenschappelijke metingen gaan uitvoeren.

 

Een ander instrument RISE (Rotation and Interior Structure Experiment) brengt in kaart hoe snel Mars om zijn as draait, Mars draait namelijk niet stabiel zoals de Aarde om zijn as draait maar wiebelt een beetje.

Verder is er nog een instrument aan boord dat de temperatuur en wind meet en zijn er camera’s die de omgeving in kaart brengen.

 

De twee minisatellieten MarCO-A en MarCO-B aan boord tijdens de lancering zijn twee identieke satellieten die niet meeliften op Insight maar die zelfstandig naar Mars gingen. De twee vliegen voorbij Mars en verzamelen tijdens deze manoeuvre gegevens van de EDL-fase van de InSight. Dit houdt in dat er telemetrie gegevens van de entree, landing en daling van de Marslander worden verzameld en doorgestuurd naar de NASA.

 

2018 – Queqiao

Chang`e-4 Relay lancering
Chang`e-4 relay antenne

China lanceerde op 20 mei om 21:28 uur UTC een Long March 4C vanaf Xichang Satellite Launch Center. Deze lancering was de start van de Chang`e-4 missie naar de maan die de donkerekant van de maan heeft verkend. Hiermee zal China het eerste land zijn die de achterkant van de maan onderzocht heeft met een maanlander en maanrover.

 

Het doel van deze eerste lancering is om een communicatieverbinding tot stand te brengen tussen de aarde en de maan. De communicatiesatelliet Queqiao (Changè-4 Relay) werd in een L2 Halo-baan (Earth-Moon L2 Lagrange Point) gebracht, dit is z’n 445.000 kilometer van de aarde. Deze satelliet heeft naar verwachting een levensduur van vijf jaar en zou daarom van belang kunnen zijn voor eventuele andere Chinese missies naar de maan.

Daarnaast zijn er twee mini maancommunicatiesatellieten in een baan om de maan gebracht, dit zijn de DSLWP-A1 (Longjiang-1) en DSLWP-A2 (Longjiang-2).

 

De lancering heeft een Nederlands tintje omdat er aan boord de NCLE laagfrequent radioantenne aanwezig is. NCLE staat voor Netherlans-China Low-frequency Experiment, welke is ontwikkeld door ASTRON en het Delftse bedrijf ISIS.

 

Later dit jaar heeft er een raket lancering (Change`4) plaatsgevonden met aan boord de maanlander en de maanrover.

2018 – HaloSat

HaloSat
HaloSat

De HaloSat is een astronomische NASA missie om de hete galactische halo te bestuderen door middel van röntgendetectoren. De lancering vond plaats vanaf Mid-Atlantic Regional Spaceport op 21 mei om 08:44 UTC. Deze astrofysica-onderzoeksmissie brengt de verdeling van heet gas in de Melkweg in kaart om te bepalen of het een verlengde halo vult of dat de halo compact is zonder bijdrage te leveren aan de totale massa van het sterrenstelsel.

 

Een galactische halo is de min of meer bolvormige ruimte die een sterrenstelsel omsluit waarbinnen de zwaartekracht van het stelsel nog invloed uitoefent, binnen deze halo bevinden zich bolvormige sterrenhopen.

2018 – Expeditie 56/57

Soyuz MS9 bemanning v.l.n.r.: Serena Auñón-Chancellor, Sergey Prokopyev en Alexander Gerst.

Een Soyuz-FG raket werd vanaf Baikonur Cosmodrome op 6 juni om 11:12 UTC met aan boord drie kosmonauten gelanceerd en op wegging naar het International Space Station.

 

Vlucht Soyuz-MS 09 koppelde aan de ISS-module Rassvet twee dagen later en verliet het ISS weer op 20 december waarna deze een geslaagde landing maakt op de Steppe van Kazachstan..

 

 

Foto v.l.n.r.: Serena  Auñón-Chancellor, Sergey  Prokopyev en Alexander  Gerst.

2018 – Parker Solar Probe

Parke Solar Probe

Op 12 augustus werd de Parker Solar Probe (PSP) gelanceerd vanaf Cape Canaveral met een Delta IV Heavy raket. Het is een NASA missie van het LSW programma (Living With a Star) naar de zon waarbij de PSP de corona zal observeren. De probe zal de komende zeven jaar 24 keer langs de zon vliegen en soms dichterbij dan ooit tevoren, daarbij zal de PSP zeven maal voorbij de planeet Venus vliegen. 

 

De PSP is het eerste ruimtevaartuig dat in de lage zonnecorona vliegt. Het onderzoek richt zich op de plasma en het magnetisch veld van de zon en de energiestromen die de corona verwarmen en de zonnewind versnellen. Hiermee wordt geprobeerd een antwoord te krijgen op:

  • Waarom is de corona heter dan de diepste laag van de atmosfeer van de zon?
  • Hoe wordt de zonnewind versneld?

2018 – Expeditie 57/58

Soyuz MS10 bemanning v.l.n.r.: Aleksey Ovchinin en Nick Hague.

Een Soyuz-FG raket werd vanaf Baikonur Cosmodrome op 11 oktober om 08:40 UTC met aan boord twee kosmonauten gelanceerd. Door een probleem in de boosters van de raket werd de vlucht Soyuz-MS 10 kort na de lancering afgebroken.

 

Voordat het ongeluk afgebroken werd verklaard, was het Launch Escape System (LES) al in werking getreden en werd de capsule van de raket gelanceerd met behulp van de back-upmotoren op de capsule. Beide kosmonauten landden veilig in de buurt van Baikonur Cosmodrome.

 

 

Foto v.l.n.r.: Aleksey  Ovchinin en Nick  Hague.

2018 – BepiColombo

BepiColombo
BepiColombo

Vanaf Guiana Space Centre is de BepiColombo gelanceerd op 20 oktober door een Ariane 5 ECA raket. Deze ruimtevaartmissie naar de planeet Mercurius wordt uitgevoerd door een samenwerking tussen de ESA en JAXA. Na een reis van zeven jaar zal de Mercury Transfer Module (MTM), welke de voortstuwing verzorgd, zich op 5 december 2025 opsplitsen in twee satellieten, Mercury Planetery Orbiter (MPO) en Mercury Magnetospheric Orbiter (MIO).

 

Elke satelliet heeft zijn eigen missie, de MIO zal onderzoek verrichten naar het magnetische veld van de planeet terwijl de MPO de oppervlakte van de planeet in kaart brengt en zoekt naar waterijs in de poolkraters die permanent in de schaduw van de zonnestralen staan.

2018 – Zhuque-1

Zhuque-1 lancering

China lanceerde  op 27 oktober om 08:00 UTC vanaf Jiuquan Satellite Launch Center een nieuw type raket, genaamd Zhuque-1. Deze commerciële drietrapsraket van de Chinese Landspace Technology Corporation, welke een lading van 300 kilogram in een omloopbaan van de aarde kan brengen, mislukte.

 

De Weila-1 satelliet aan boord van de raket ging met deze mislukte lancering verloren.

2018 – Voyager-2

Voyager 2

De in 1977 gelanceerde Voyager-2 bereikte op 5 november de heliopauze (grens van ons zonnestelsel), deze datum is vastgesteld door gegevens te vergelijken van verschillende instrumenten aan boord.

 

Voyager-2 heeft in tegenstelling tot Voyager-1 nog wel een werkend Plasma Science Experiment (PLS) instrument en deze registreerde een steile afname van de snelheid van de zonnewinddeeltjes en sinds die datum zijn deze niet meer waargenomen.

2018 – Expeditie 58/59

Soyuz MS-11bemanning v.l.n.r.: Anne McClain, Oleg Kononenko en David Saint-Jacques.

Op 3 december werd een Soyuz-FG raket vanaf Baikonure Cosmodrome gelanceerd met aan boord drie kosmonauten. Vlucht Soyuz-MS 11 koppelde zes uur later aan ISS module Poisk.

De lancering is enkele weken naar voren geschoven in verband met de mislukte lancering in oktober.

Na een verblijf van 204 dagen in de ruimte landden de drie kosmonauten veilig op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Anne  McClain, Oleg  Kononenko en David  Saint-Jacques.

2018 – Change`4

Change'4
Maanrover

De Change`4 werd op 7 december 18:24 UTC met een Long March 3B/G3Z raket vanaf Xichang Satellite Launch Center gelanceerd met aan boord een maanlander en de maanrover.

 

Deze Change`4 missie was de tweede van de tweede fase van het Chinese maan onderzoek programma (CLEP). Deze tweede fase heeft tot doel om een maanlander en een maanrover op de maan te zetten.

 

De eerste missie Change`3 was in 2013 een succes en deze Change`4 missie bracht voor het eerst in de geschiedenis een maanlander en maanrover op de donkerezijde van onze maan. Deze landing was op 3 januari 2019 om 02:26 UTC op een nog niet bezochte en onbekende kant van de maan.

 

Omdat het niet mogelijk is om rechtstreeks te communiceren vanaf de achterkant van de maan wordt er gebruik gemaakt van de Queqiao (Changè-4 Relay) satelliet welke in mei 2018 werd gelanceerd die in een L2 Halo-baan is gebracht.

Achterkant van de maan

 

 

2019 – PSLV-DL

PSLV-DL lancering

De Indiase ruimtevaartorganisatie ISRO lanceerde op 24 januari om 18:07 UTC vanaf Satish Dhawan Space Centre de eerste PSLV-DL raket. Deze variant  van de PSLV (Polar Satelliete Launch Vehicle) raketfamilie heeft twee strap-on boosters met in totaal 24 ton brandstof.

 

De viertrapsraket heeft de aardobservatiesatelliet Microsat-R als hoofdlading en brengt deze in een 274km baan om de aarde. Vervolgens werd de vierdetrap in een hogere baan van 453km gebracht en deed daar enkele experimenten, tevens werd de door de studenten ontworpen satelliet Kalamsat-V2 in een baan gebracht.

2019 – Beresheet maanlander

Vanaf Cape Canaveral werd op 22 februari de Israëlische maanlander gelanceerd als secundaire vracht van de Indonesische communicatie satelliet PSN-6. Israël is het vierde land die zou landen op de maan met een ruimtevaartuig, de landing op 11 april in de Mare Serenitatis, op het noordelijke halfrond van de maan, ging echter mis.

Tot een kilometer of 22 boven het maanoppervlak ging alles zoals bedoeld daarna viel de verbinding weg en sloeg de maanlander te pletter op de maan.

 

De maanlander zou onderzoek doen naar het magnetische veld, bevatte een laser reflector en een digitale tijdscapsule. Deze digitale tijdscapsule bevatte 30 miljoen pagina’s, waaronder onder andere de Engelstalige Wikipedia, de bijbel, herinneringen van overlevenden van de Holocaust, de Israëlische vlag en een kopie van de Israëlische Onafhankelijkheidsverklaring van 14 mei 1948.

 

De maanlander is niet beschermd tegen oververhitting waardoor de maanlander slechts enkele dagen zou kunnen functioneren. Voor de laser reflector is geen elektriciteit noodzakelijk en zou enkele decennia operationeel blijven.

Beresheet lancering
Beresheet maanlander
Beresheet maanlander
Meresheet maanlocatie

2019 – OneWeb

OneWeb

OneWeb is een internetprovider die deze communicatiesatellieten wil aanbieden voor wereldwijd internet. Om een wereldwijde dekking te realiseren zijn er een kleine 2000 noodzakelijk voor dit netwerk.

 

De eerste zes communicatiesatellieten werden op 27 februari gelanceerd om 21:37 UTC met een Soyuz-ST-B / Fregat-M raket vanaf de Europese lanceerbasis Guiana Space Centre.

 

Door zoveel satellieten te lanceren komt er een discussie op gang, hoe nu verder als deze satellieten niet meer in bedrijf zijn. Immers er zijn al heel veel satellieten en ander ruimtepuin wat rond de aarde cirkelen.

2019 – SpaceX Demonstration Mission 1

SpX-DM1 lancering
SpX-DM1 landing

Na de laatste lancering van de Space Shuttle Atlantis op 8 juli 2011 werd op 2 maart om 07:48 UTC de eerste orbitale onbemande testvlucht vanaf het legendarische lanceercomplex 39A gelanceerd door SpaceX. De eerste trap van de Falcon 9 FT raket maakte een geslaagde landing op het droneschip “Of Course I Still love You” voor de kust van Florida in de Atlantische Oceaan.

 

Aan boord van de raket was de capsule Dragon 2, ook wel Crew Dragon genaamd, welke op 3 maart een geslaagde automatische koppeling uitvoerde aan de koppelingsmodule Harmony van het ISS. Op 8 maart verliet de Crew Dragon 2 het ISS en maakte een perfecte landing in de Atlantische Oceaan.

 

Deze zes dagen durende missie SpX-DM1 (SpaceX Demonstration Mission 1) ook wel Crew Dragon Demo-1 genaamd is onderdeel van het NASA Commercial Development-programma. Dit door de Amerikaanse overheid gefinancierde programma en uitgevoerd door de NASA moet er voor zorgen dat de Amerikanen weer zelfstandig astronauten kunnen lanceren zodat zij niet meer afhankelijk zijn van de Russische Soyuz raket welke vanaf Cosmodrome Baikonur in Kazachstan wordt gelanceerd.

 

In de capsule van deze testvlucht naar het ISS was een dummy test pop, ook wel Antropomorphic Test Device (ATD), genaamd Ellen Ripley aanwezig en droeg een SpaceX ruimtepak. Een zelfde ruimtepak werd ook gedragen door een pop tijdens de Elon Musk’s Tesla Roadster lancering op 6 februari 2018.

SpX-DM1 Crew Dragon 2
SpX-DM1 ISS koppeling
SpX-DM1 landing

2019 – Expeditie 59/60

Soyuz-MS 12 bemanning v.l.n.r.: Christina Koch, Aleksey Ovchinin en Nick Hague.

Na de mislukte lancering op 11 oktober 2018 gingenAleksey Ovchinin (Roscosmos) en Nick Hague (NASA) als nog naar het International Space Station, dit keer ging Christina Koch (NASA) mee als derde kosmonaut.

De lancering vanaf Baikonur Cosmodrome op 14 maart verliep nu zonder problemen en koppelde het ruimtevaartuig Soyuz-MS 12 op 15 maart aan de module Rassvet van het ISS.

De kosmonauten Aleksey Ovichinin, Nick Hague en Hazzaa Al Almansouri van Soyuz-MS 15 verlieten op 3 oktober met de module Soyuz-MS12 het ISS waarna deze een geslaagde landing maakte op de Steppe van Kazachstan.

 

Foto v.l.n.r.: Christina Koch, Aleksey Ovchinin en Nick Hague.

2019 – OS-M1

OS-M1 lancering

China lanceerde op 27 maart om 10:39 UTC een nieuwe raket vanaf Jiuquan Satellite Launch Center, genaamd de OS-M1. Deze raket wordt ook wel Chongqing SQX genoemd en is een kleine raket met vaste brandstof en ontworpen door de Chinese organisatie OneSpace mislukte tijdens deze eerste lancering.

 

De raket is bijna 19 meter hoog en kan een lading van 112 kilogram in een zon synchrone baan van 500km om de aarde brengen.

2019 – PSLV-QL

PSLV-QL lancering

Voor de tweede keer dit jaar lanceerde de Indiase ruimtevaartorganisatie ISRO een variant van de PSLV raketfamilie. De lancering van de PSLV-QL vond plaats op 1 april om 03:57 UTC vanaf Satish Dhawan Space Centre. Deze variant  van de PSLV (Polar Satelliete Launch Vehicle) raketfamilie heeft vier strap-on boosters met in totaal 48 ton brandstof.

 

Aan boord van deze vlucht C45 bevond zich de Indiase Elektronische signalen verkenningssatelliet EMISAT en achtentwintig andere minisatellieten uit verschillende landen, waarvan de meerderheid uit de Vereinigde Staten.

2019 – Starlink

Starlink
Starlink trein

Een Falcon 9 FT raket, met aan boord zestig Starlink satellieten, werd op 24 mei gelanceerd vanaf Cape Canaveral. Starlink is een internetprovider van het ruimtevaartbedrijf SpaceX en wil met deze communicatiesatellieten een wereldwijd breedbandinternet aanbieden. Om dit te realiseren zal het netwerk uit ongeveer 12.000 Starlink communicatiesatellieten gaan bestaan.

 

Na de lancering werd de wereld tijdens de eerste nacht getrakteerd op een “trein” van 60 satellieten die goed te zien waren door het weerkaatsen van het zonlicht. Dit fenomeen  leverde de nodige UFO meldingen en media aandacht op en duurde enkele nachten omdat naarmate de afstand tussen de satellieten toeneemt het effect minder werd.

 

Na de lancering van de OneWeb satellieten, eerder dit jaar, kwam ook nu de discussie weer opgang wat te doen met buitenbedrijf zijnde satellieten. Daarnaast zijn het de astronomen die zich zorgen maken over de vervuiling van de nachtelijke hemel. De beelden die de telescopen weergeven worden verstoord door de hoeveelheid weerkaatst zonlicht van zoveel satellieten. Elon Musk laat onderzoeken hoe dit weerkaatste zonlicht kan worden verminderd.

2019 – Zee lancering

Gele Zee lancering

China lanceerde voor het eerst een Long March 11 raket vanaf een platform op de Gele Zee. De lancering vond plaats op 5 juni om 04:06 UTC en bracht zeven satellieten in een baan om de aarde.

 

Deze lancering kwam tot stand door de samenwerking tussen WEY, een SUV-merk van Great Wall Motor China Space Foundation en de China Academy of Launch Vehicle Technology en kreeg de naam “LM-11 WEY” mee.

 

Met deze samenwerking werd een innovatiecentrum opgericht met als doel het verder ontwikkelen op allerlei technologie ruimtevaartgebieden.

2019 – Spektr-RG

Spektr_RG

Vanaf Baikonur Cosmodrome werd op 13 juli de Duits/Russische astronomie satelliet Spektr-RG gelanceerd om 12:30 UTC en is de opvolger van de Spektr-R. De Spektr-RG staat voor Spectrum-Röntgen-Gamma en is een zogenaamd X-ray observatorium wat in een baan om de zon draait (L2 halo-baan) op 1,5 miljoen  kilometer verwijderd van de aarde.

 

Het doel van deze missie is om alle massieve structuren in het heelal in röntgenstralen in kaart te brengen. Deze kaart is essentieel om de kernvragen van de kosmologie op te lossen:

  • Hoe beïnvloeden donkere energie en donkere materie de vorming van de grootschalige structuur van het universum?
  • Wat is de kosmologische evolutie van supermassieve zwarte gaten?
Spektr-RG L2

2019 – Expeditie60/61

Soyuz MS13 bemanning v.l.n.r.: Andrew Morgan, Aleksandr Skvortsov en Luca Paritano.

Een Soyuz-FG raket werd vanaf Baikonur Cosmodrome op 20 juli om 16:28 UTC met aan boord drie kosmonauten gelanceerd en op weggingen naar het International Space Station. Vlucht Soyuz-MS 13 koppelde aan de ISS-module Zvezda zes uur later. Op 26 augustus is de Soyuz-MS 13 ontkoppeld en koppelde even later aan de Poisk, dit om ruimte te maken voor de automatisch koppeling van de Soyuz-MS 14 welke was mislukt.

 

Foto v.l.n.r.: Andrew Morgan, Aleksandr Skvortsov en Luca Paritano.

2019 – Chandrayaan 2

De eerste lancering op 14 juli werd om technische redenen 56 minuten voor de lancering afgebroken. De tweede lancering op 22 juli vanaf Satish Dhawan Space Centre om 09:13 UTC verliep zonder problemen.

De Chandryaan-2 is een Indiase missie naar de maan en omvat een maansatelliet, een maanlander en een maanrover en zijn in eigenland ontwikkeld. Als alles volgens de planning verloopt zal de maanlander op 7 september landen tussen de kraters Manzinus C en Simpelius N waarna de rover chemisch onderzoek gaat doen op het maanoppervlak.

De maansatelliet draait in een baan om de maan op een hoogte van 100km en verzorgt de communicatie naar het Indiase Deep Space Network (IDSN) in Byalalu en de maanlander.

 

De maanlander Vikram is vernoemd naar Dr Vikram A Sarabhai en is de vader van het Indiase ruimtevaart programma en is ontworpen om ongeveer een maan dag te functioneren, wat overeenkomt met 14 aardse dagen.

De maanrover kreeg de naam Pragyan, wat wijsheid betekend in het Sanskriet, en is een voertuig met zes wielen wat een afstand van 500 meter kan afleggen en voorzien is van zonnepanelen en kan alleen met de maanlander communiceren.

 

Het wetenschappelijk doel van dit alles is om maanwater in kaart te brengen en wat de hoeveelheden hiervan zijn.

Chandrayaan 2
Vikram

2019 – Shian Quxian-1

Hyperbola 1

Op 22 juli om 05:00 UTC werd vanaf Jiuquan Satellite Launch Center de eerste Shian Quxian (Hyperbola) gelanceerd. De lancering verliep zonder problemen en bracht een satelliet in een baan om de aarde.

 

Vooraf gaande aan de eerste lancering zijn er twee test-lanceringen geweest waarvan de eerste in april 2018 en de tweede in september van het zelfde jaar.

De Shian Quxian is een kleine raket wat vaste brandstof gebruikt en brengt vracht met maximaal 300 kilo in een lage baan om de aarde (LEO), verder is er op dit moment weinig informatie beschikbaar over dit type raket.

2019 – IDA-3

IDA-3

De International Docking Adapter (IDS-3) werd op 25 juli gelanceerd vanaf Cape Canaveral aan boord van de SpaceX CRS-18 vrachtmissie naar het International Space Station. De vrachtmodule koppelde twee dagen later aan de Harmony module van het ISS.

 

Op 21 augustus werd de IDA-3 middels de Canadese robotarm geplaatst op de PMA-3 tijdens een ruimtewandeling van Andrew  Morgan en Nick  Hague. De IDA-3 module is noodzakelijk omdat de capsules van Boeing’s Starliner en SpaceX Crew Dragon een ander koppelingsmechanisme hebben dan de nu aanwezig IDA-2.

2019 – Jielong-1

Jielong-1 lancering

China lanceerde op 17 augustus om 04:11 UTC vanaf Jiuquan Satellite Launch Center voor de derde keer dit jaar een nieuw type raket de Jielong-1 ook wel Smart Dragon-1 genaamd. De lancering verliep vlekkeloos en bracht drie satellieten in een baan om de aarde.

 

Deze commerciële viertrapsraket werkt op vaste brandstof, is nog geen 20 meter hoog en kan een vracht van 150 kilogram in een Zon-synchrone baan (SSO) van 700 kilometer breng. De raket wordt gelanceerd van een Transporte Erector Launcher (TEL) vrachtwagen dat ook het transport naar de lanceerlocatie verzorgd.

2019 – Soyuz-MS 14

Skybot F-850

Op 22 augustus 03:38 UTC werd de Soyuz-MS 14 zonder bemanning gelanceerd en deze keer ging het om een Soyuz-2.1a raket. De lancering naar het ISS was om te testen of de upgrades voor het ruimtevaartuig van de Soyuz-MS serie functioneren zodat deze opgewaardeerde raket de lancering van bemanningen overneemt begin 2020.

De automatische koppeling met de ISS-module Poisk mislukt en werd afgebroken. Nadat de Soyuz-MS 13 was verhuisd naar de Poisk koppelingsadapter koppelde de Soyuz-MS 14 op 27 augustus aan de ISS-module Zvezda.

 

Hoewel het een onbemande vlucht was, was er de eerste Russische humanoïde robot Skybot aan boord. Skybot zal tijdens het verblijf van de Soyuz-MS 14 aan boord van het ISS testen ondergaan en terug keren naar de aarde.

Op 6 september ontkoppelde de Soyuz-MS 14 van het ISS met aan boord Skybot om even later een geslaagde landing te maken op de Steppe van Kazachstan.

2019 – Expeditie61/62

Soyuz MS15 bemanning

Op 25 september 13:57 UTC werd de Soyuz-MS 15 gelanceerd met drie kosmonauten aan boord vanaf Baikonur Cosmodrome en koppelde zes uur later aan de Zvezda module van het International Space Station. Het is de laatste vlucht van een Soyuz-FG raket en de laatste lancering vanaf lanceerplaats 1 op Baikonur Cosmodrome.

Kosmonaut Hazzaa Al Almansouri verliet op 3 oktober het ISS met de Soyuz-MS 12 en maakte op de de Steppe van Kazachstan een veilige landing.

 

Foto v.l.n.r.:Hazzaa Al Almansouri, Oleg Skripochka en Jessica Meis.